و ديگر بايد دانست كه اكثر ملحدان گفتگوهاى اين فرقه را سپر وگريزگاه خود ساخته‌اند ؛ چنان كه در حديث اشاره به آن شده و گذشت ، پس شيعه بايد كه به سخن بعضى از متعصّبان وبرخى از جاهلان ، بلكه به قول جمعى از گمراهان و بد اعتقادان از راه نرود كه در مقام توجيه وتأويل گفتگوهاى زشت اين طايفه درآمده‌اند ، ودين اسلام وكيش فرنگيان را بتأويلات غوايت آيات « 1 » يكى كرده‌اند ، و به سبب اين تأويلات بسيارى را از سُفها به وادى الحاد انداخته‌اند ، و به همه حال مؤمن ؛ بايد كه اعتقاد كند كه قايل به حلول شدن و دم از اتحاد ووحدت وجود زدن كفر است ، ونيز شيعه بايد بداند كه هر وجه كه « حلوليّه » و « وحدتيّه » در باب خدائى خود ومشايخ خود و ساير موجودات مىگويند ، بعينه همان وجه نصارى در باب خدائى عيسى وغلات شيعه در باب خدائى على مرتضى و بعضى ديگر از ائمّهء هدى عليهم السلام گفته‌اند ، و اين به غايت عجيب است كه جمعى به كفر نصارى وغلات شيعه - كه عيسى را ، و بعضى از ائمّهء معصومين را خدا مىدانند - اعتراف دارند ، و با اين حال حلّاج كافر واشباه او را ، وگروهى را كه جميع اشيا را خدا مىدانند از اكابر اولياء اللَّه مىشمارند .

--> ( 1 ) - يعنى : تأويلات وتوجيهات فريبنده .