محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 77

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

رحمت باشد « 1 » وگروهى از ايشان گويند : نقطهء ذات حق تعالى در جميع حروف حلول كرده « 2 » . وجمعى از اين طايفه گويند : عالم صورت ايزد تعالى است وايزد تعالى روح عالَم است ، چنان كه محيى الدّين در كتاب فصوص الحكم در فص هودى مىگويد : كه العالم صورته وهو روحُ العالم « 3 » . معلوم است كه عالم عبارت است از ما سوى اللَّه ، پس هر چيز را صورت خدا مىدانند و به زعم اين طايفه حروف صورت خدا است وخداى تعالى روح حرف است ، پس مىگويند كه : چون حق تعالى عزّ شأنه روح اين حروف است اين حروف عين ذات خدا ، وعين ذات خدا رحمت خواهد بود . مجملًا هر فرقه‌اى از اين جماعت به يك وجهى لعنت را عين رحمت مىدانند ، و با وجود اين بسيار باشد كه اگر كسى يكى از مخالفين را ، خصوصاً يكى از ايشان را - كه آن جماعت پير خود مىدانند - لعنت كنند به غايت مضطرب شوند و به آن مرد نهايت دشمنى ورزند .

--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 574 . ( 2 ) - حديقة الشيعة : 574 . ( 3 ) - يعنى : جهان صورت خدا است وخداوند روح آن ، شرح فصوص خواجه محمّد پارسا : 250 .