خصوصاً در قرآن مذكور است ، وبرخى در كتب احاديث مسطور - جداست ، و آنچه مبتدعهء بىايمان بر يكديگر وهواداران ومريدان گمراه ايشان بر ايشان بسته‌اند جدا . و ديگر بايد دانست كه اين گروه و ما يلين ومعتقدين ايشان ؛ چنان كه در حديث واقع است سه طايفه‌اند : گمراهان و فريب دهندگان وغافلان و به روايتى بجاى عبارت غافلان لفظ احمقان واقع است ، و در حديث ديگر به جاى آن كلمه جاهلان مذكور است ، و اين معنى نزد هر عاقل ظاهر است از آن روى كه آنها كه عارف به عقايد باطلهء اين جماعتند و خود نيز آن عقيده‌ها دارند به دلايل عقليّه ونقليه گمراه وكافراند . وجمعى كه اعتقاد فاسد ومذهب باطل ايشان را مىدانند و در دل قايل نيستند امّا تجاهل نموده و خود را از آن گروه مىشمارند وخويشتن را بر آن عقايد وا مىنمايند وفريبندگان وحيلت گرانند ، ومدّعاى ايشان آن است كه جمعى از سفها واحمقان را كه اعتقاد به اين قوم دارند مريد ومعتقد خود سازند . طايفهء سيّم آنان‌اند كه : از روى غفلت وجهالت ونادانى وحماقت اين طريقه پيش مىگيرند ومايل به اين گمراهان وفريبندگان مىگردند ، پس هر كه عارف به عقايد باطله اين جماعت نباشد و به حقيّت مذهب ايشان معترف شود - به سبب جهل ونادانى - گمراه گشته ، پس اگر با آن جهل دعواى