مجاهده ورياضتى كشيده باشند ، زيراكه راحتى به و اصل كاملى رسانيده‌اند ، بعد از آن گفته است كه : اين مذهب همهء عارفان است كه در زمان مايند ، وايشان اعتقاد ندارند به سؤال قبر وقيامت وحشر و نشر ، وگويند كه عالم قديم است « 1 » . وعلّامهء حلّى در كتاب « كشف الحق » بعد از آنكه ابطال مذهب حلول واتحاد نموده به طريقى كه انشاءاللَّه مذكور مىشود ، كلامى به اين مضمون فرموده كه : عبادت صوفيان رقصيدن ودستك زدن وزمزمه وخوانندگى است ، وحال آنكه حق سبحانه در قرآن عيب كرده است كفّار را به اين شعار وفرموده : ( وَما كَانَ صَلاتَهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ الّا مُكاءً وَتَصْدِيَةً ) « 2 » وكدام غفلت است ابلغ از غفلت كسى كه بركت مىجويد از كسى كه عبادت مىكند به طريقى كه حق سبحانه عيب كرده است به آن كفّار را ، پس به درستى كه چشمهاى سر ايشان كور نيست و ليكن چشم دل ايشان كور است . ونيز فرموده كه : من مشاهده كردم جماعتى از صوفيه را در روضهء حضرت امام حسين عليه السلام كه ايشان نماز شام كردند سواى يك شخص كه نشسته بود و نماز نكرد ، بعد از آن يك ساعت كه گذشت نماز عشا كردند سواى آن شخص كه نشسته بود و نماز نكرد ، پس از بعضى از ايشان پرسيدم از ترك نماز آن شخص ، گفت كه : آن شخص چه حاجت به نماز دارد وحال آنكه و اصل شد ! آيا جايز است كه بگردانند در ميان خود و خدا حاجبى ومانعى ؟ گفتم : نه ، پس گفت : نماز حاجب ميان بنده وخداست .

--> ( 1 ) تبصرة العوام : 49 ، حديقة الشيعه : 577 ( 2 ) الانفال ( 8 ) : 35