و ظهور سفيانى و فتنهء يمانى و خارج كردن « دابّة الارض » تا اين كه بعضى از بعض ديگر بازشناسى شوند و آن‌گاه كه عذاب خدا واقع شود ما بر آنان دابّة الارض را خارج كنيم تا با آنان بگويد كه مردم به آيات ما باور ندارند و روزى كه از هر امّتى فوجى محشور سازيم ، از كسانى كه آيات ما را تكذيب مىكنند ، آنان جمع مىشوند آن‌گاه كه آمدند به آنان مىگويد : آيا آيات مرا تكذيب كرديد در حالى كه به آن‌ها علمى نداشتيد ؟ شما در مدت زندگى چه مىكرديد ؟ پس عذاب بر آنان فرو بارد با ستم‌كارىشان و آنان هيچ سخن نگويند . مقصود از دابّة همان اميرمؤمنان عليه السلام است و منظور از آيات ، ديگر امامان و مراد از حشر ، همان رجعت و بازگشت است و بدين‌گونه از امامان و حجت‌هاى خدا رسيده است ، شما هم در آينده آنچه مىگويمتان متذكّر خواهيد گشت و من كارم را به خدا مىگذارم .