حضور و شهود علمى است و احاطهء او ، به وسيلهء علم و قدرت و ملك است . « 1 » در كتاب الوافى ، شرح اين حديث نيامده است . بررسى سند اين حديث در كتاب مرآة العقول ، ضعيف و با سندى به ظاهر صحيح ، شمرده شده است . « 2 » راويان آن عبارت‌اند از : على بن محمّد : همان « على بن محمّد بن عبداللَّه بندار » ، است كه ثقه و از مشايخ كلينى است . « 3 » سهل بن زياد : ضعيف است و احمد بن محمّد بن عيسى ، او را متّهم به لغو و كذب كرده است . « 4 » محمّد بن عيسى : همان محمّد بن عيسى بن عبيد يقطينى است كه نجاشى ، او را ثقه دانسته است و آية اللَّه خويى در باره‌اش گفته است : « خود او ثقه است و اگر او را تضعيف كرده‌اند ، به دليل رواياتى است كه از يونس ، با سند منقطع ، گفته است . شيخ طوسى او را ضعيف شمرده است » . « 5 » پس اين حديث نيز با توجّه به راويان آن ، ضعيف است . حديث پنجم عنهُ ، عن عدّةٍ مِنْ اصْحابِنا عَنْ أحمدَ بْنِ مُحمدِ بْنِ خالدٍ ، عَنْ يعقُوبَ بْنِ يزيد ، عَنِ ابْنِ أبى عُمَيرِ ، عَنْ ابْنِ اذَينة عَنْ أبى عبداللَّه عليه السلام فى قولِهِ تعالى : « ما يَكُونُ مِنْ

--> ( 1 ) . مرآة العقول ، ج 2 ، ص 66 . ( 2 ) . همان جا . ( 3 ) . معجم الرجال ، ج 12 ، ص 126 - 130 و ج 13 ، ص 162 . ( 4 ) . جامع الرواة ، ج 1 ، ص 293 . ( 5 ) . معجم الرجال ، ج 18 ، ص 119 - 123 .