البته برخى نيز مىگويند : ايشان همسر ديگرى نيز داشته است . فرزندان ملّا صالح ايشان داراى شش پسر و دو دختر بودند كه همگى از چهره‌هاى مطرح در شعر و ادبيات ، شرح و ترجمه و تأليف كتب دينى و اخلاقى بودند . از نسل وى ده‌ها فقيه ، محدّث ، فيلسوف ، مفسّر و . . . به وجود آمد ، همانند استاد كل وحيد بهبهانى ، بحر العلوم ، سيّد محمّد حسين شهرستانى و . . . . تاريخ وفات و مدفن هر چند در سال وفات وى به دليل مرثيهء طولانىاى كه بر مزار اوست ، اختلاف است ، « 1 » امّا به نظر صحيح ، ايشان در سال 1086 ق و يازده سال بعد از مجلسى اوّل ، فوت كرد و در بقعهء علّامه مجلسى ، به خاك سپرده شد . زندگى علمى و تحصيلات مازندرانى ، پس از راهى شدن به اصفهان ، وارد حوزهء علميه آن جا شد و به كسب دانش مشغول گرديد . وى به دليل فقر و گرفتارى بسيار ، متحمّل رنج و سختى شد تا به انسانى وارسته و عالمى عامل ، تبديل گشت . در ابتداى تحصيل ، بر استخوان ، برگ چنار و چوب مىنوشت تا به مرور زمان و در اثر رشد علمى و شهرت ايشان ، افتخار شاگردى علّامه مجلسى اوّل « 2 » و شيخ بهايى « 3 » را پيدا كرد و از جمله شاگردان وى

--> ( 1 ) . شرح ملّا صالح ، ج 1 ، ص 8 . ( 2 ) . تلامذة العلّامة المجلسى ، ص 164 . ( 3 ) . الحارثى الهمدانى ، ص 13 .