گويند كه ، چون از علّامه مجلسى خواستند كه زاد المعاد را تصنيف نمايد فرمود : در اين باب رجوع كنيد به كتاب مير محمد صالح ، يعنى ذريعة النجاح كه كفايت مىكند شما را از اين مقصود . احوال پسر او مير محمد حسين « 1 » و پسر پسر او مير عبد الباقى نگاشته شد . وفات كرد در سنهء 1116 « 2 » . محمّد صالح بن محمّد باقر القزويني معروف به « روغنى » « 3 » عالم فاضل كامل ، معاصر صاحب بحار و وسائل ، صاحب كتب و رسايلى است ؛ مانند ترجمهء عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، و ترجمه صحيفهء سجاديه ، و ترجمهء نهج البلاغه ، و مقامات ، و شرح فارسى دعاى سمات ، و رساله‌اى در اكل آدم از شجره ، و شرح بعض اشعار مثنوى مولوى رومى . محمّد طه بن الشيخ مهدي بن الشيخ محمّد رضا بن الشيخ محمّد بن الحاج نجف التبريزي أصلا النجفي مولدا و مسكنا و رياسة و خاتمة « 4 » أمّه بنت الشيخ حسين نجف ، والد الشيخ جواد ، صنّف رسالة في أحوال جدّه المذكور ، كان عالما فاضلا عاملا ورعا تقيا نقيا محقّقا مدققا من أهل النظر في الفقه

--> ( 1 ) . اين دانشمند از مشايخ اجازه صاحب اجازه كبيره بوده و در 1156 وفات نموده . ايشان برادر دانشمندى داشته كه شاگرد آقا جمال خوانسارى و داراى حواشى بر شرح لمعه و مردى محقّق بوده است در 1148 در آذربايجان به شهادت رسيده است . اجازه كبيره ؛ كتاب نابغهء فقه و حديث ، ص 252 ( 2 ) . وى از كتاب آداب سينه ، در ماه رمضان 1120 فارغ گشته است ( فهرست كتب خطى كتابخانه‌هاى اصفهان ، ص 74 ) لذا نمىتواند در چنين سالى فوت كرده باشد . ظاهرا وفات او در ماه صفر 1126 اتفاق افتاده است ( 3 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 277 ؛ ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 343 ؛ مينودر ، ج 4 ، ص 200 ؛ فهرست كتب خطى كتابخانه مدرسه عالى شهيد مطهّرى ، ص 225 ، 226 ، 282 و 283 ؛ رياض العلماء ، ج 5 ، ص 110 ؛ زندگىنامه علّامه مجلسى ، ج 2 ، ص 45 ؛ تلامذة العلّامة المجلسى و المجازون منه ، ص 165 ؛ الروضة النضره ، ( مخطوط ) ؛ الكواكب المنتثره ، ( مخطوط ) ؛ مقدمه آثار او ( 4 ) . اعيان الشيعه ، ج 9 ، ص 375 ؛ ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 351 ؛ مكارم الآثار ، ج 6 ، ص 1149 ؛ روشندل ، ص 122 ؛ فرهنگ تراجم نگاران ؛ الذريعه ، ج 1 ، ص 83 ، ج 4 ، ص 404 و ج 17 ، ص 192 ؛ نجوم السماء ، ج 2 ، ص 219 ؛ نقباء البشر ، ج 3 ، ص 961 ؛ احسن الوديعه ، ج 1 ، ص 174