شاه او را فرستاد براى تعمير صحن نجف اشرف و اسمش موجود است بر كاشى آن‌جا . و ميرزا عبد الرحيم والدش ، در « ايوان كيف » حاكم بوده اولا ، بعد با اولاد خويش به عراق عرب رفت و آن‌جا ساكن شد و مشغول به عبادت گرديد . و جناب شيخ محمد تقى نزد محقّق بهبهانى تلمذ كرد و در نجف اشرف نزد بحر العلوم و بعد از بحر العلوم بر آشيخ جعفر و مخصوص آن جناب گشت . آن بزرگوار دختر خود را به او تزويج فرمود و چون فتنهء وهّابيه « 1 » پديد آمد آشيخ محمد تقى ضعف قلب پيدا كرده به ايران رفت و در اصفهان سكنا فرمود . فضلا در درس او اجتماع كردند مجلس درسش مجمع فضلا گرديد . از حجة الاسلام حاجى ميرزا محمد حسن شيرازى - نوّر اللّه مرقده - نقل است كه فرموده : من از كثرت جمعيت نمىتوانستم تكلّم كنم با شيخ در مطالب مشكله ، لاجرم با چند نفر از فضلا مذاكره كرديم كه خدمت شيخ برويم كه براى ما وقتى تعيين فرمايد كه بتوانيم در مطالب مشكله با او تكلّم كنيم . خدمتش رسيديم و مسؤول خود را ذكر كرديم اجابت فرمود ، لكن بعد از مدت كمى به رحمت الهى پيوست . رحمه اللّه تعالى . « 2 » محمّد تقي بن عبد الوهّاب الأسترآبادي المشهدي « 3 » عالم فاضل متكلّم جليل ماهر ، شاعر معاصر « ح مل » ، صاحب شرح فصوص فارابى به فارسى و رسالهء فارسيهء در اخلاق و غير ذلك . وفات كرد در سنهء 1058 . محمّد تقي بن علي محمّد النوري « 4 » عالم فاضل محقّق فقيه زاهد شاعر جليل القدر عظيم الشأن والد شيخنا المحدّث

--> ( 1 ) . دربارهء اين فتنه ر . ك : تاريخ كربلا و عاشوراى حسين عليه السّلام ، ص 181 ؛ قصص العلماء ، ص 128 ؛ مكارم الآثار ، ج 2 ، ص 608 ( 2 ) . هدية الرازى ، ص 32 ( 3 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 152 ( 4 ) . مكارم الآثار ، ج 1 ، ص 116 ؛ دار السلام ، ج 1 ، ص 295 ؛ قصص العلماء ، ص 116 ؛ محدّث نورى ، روايت نور ، ص 20