اواسط زمان تحصيل علوم شريعت و ايمان ، در دارالسلطنه اصفهان ، حرسه الله عن الحدثان ، و در اوايل اوان تكميل نفس ميشوم به رياضت علم و عرفان در خدمت بزرگان و اعلام اسلام عليهم السلام شبى در خواب ديدم - و ار نه بين اليقظة والمنام - به الهام غيبى مامور گرديدم و از فرشته عالم لاريبى و گماشته ائمه طاهرين شنيدم كه مناقب معصومين و مصائب مطلوبين آل ابى طالب را ربط و ترتيب و ضبط و تركيب كرده و اخبار وارده در اين باب را منثور و منظور آورده مسطور و مرقوم در كتاب نمايم بلكه در هر منبر و محضر احباب آل ابى تراب زبان گشاده و بسرايم . على هذا ، از آن هنگام تا اين عام كه از هجرت ختمى مرتبت يك هزار و سيصد و هشت سال تمام گذشته ، و از آن اوان الى الآن مدت سى سال گشته ، كه حتى المقدور به ماموريت خويش اشتغال داشته و الحمد لله المتعال تا اين عام سعادت اشتمال دفاترى از مناقب و ذخاير پر جوهرى از مصائب انباشته ؛ والشكر لله كه از تأييد اولياء الله تا اين ايام ميمنت ارتسام از مقدار سيصد هزار بيت كتابت به قانون حساب نويسندگان به خط خويش مسوده كتاب بيش و افزون نگاشته ام ، و معدود ده مجلّد كتاب معين و معلوم موجود و موسوم كرده ، و اسامى هر يك از بزرگ و كوچك آن را در ديباچه كتاب « زبدة النوائب » كه جلد دويم همين كتاب است آورده ام » . « 1 » ميرزا منظور در اصفهان به وعظ و خطابه و تأليف اشتغال داشته و مورد توجّه حاكم اصفهان ظلّ السلطان بوده است . وى خود در آغاز « زبدة النوائب » مى نويسد : « ظلّ السلطان از كنج خانه عزلت و زاويه ويرانه ذلّت ، حالت « منظور » ضعيف تر از مور را شنوده ، طلبش نموده و منظور نظر عنايات ملوكانه اش من جميع الجهات فرمود كه بيش تر از پيش تر در تأليف اخبار و آثار و جمع و تصنيف مناقب اهل البيت اطهار اهتمام نمايم و در انتشار مصائب آل ابى طالب زيادتر از ايام گذشته زبان

--> ( 1 ) . عمدة المصائب چاپ سنگى .