مرحوم حاج ميرزا بديع در دو مسجد طرفين بازارچه وزير ، نزديك منزلش قرب درب امام ، نماز جماعت مىگذارده و همه روزه صبح‌ها و شب هاى تعطيل منبر مى رفته . . . اكثر خواص از محلات دور براى درك نماز و منبرش حاضر مىشده اند . « 1 » وى فقيهى بزرگوار و زاهد بود . عمرى به مناعت و قناعت و تعليم و تدريس و افادت و افاضت گذراند ، و طلاب از محضرش كسب علوم شرعيّه نمودند . با اقبال بزرگان به حضرت او و عسرت معيشت ، هيچ‌گاه هديه آنها را نپذيرفته و جز به درس و نماز جماعت جايى نمى رفت . « 2 » اجتهادشان مسلّم بود ، از استادشان مرحوم آقا سيّد محمّد شهشهانى نقل است : در اصفهان يك مجتهد است كه خودم باشم و نصف مجتهد ، ميرزا بديع . « 3 » آية الله آخوند گزى درباره او مى نويسد : « واقعاً بديع الزمان بود ، در كمال فقر به وضع پاكيزگى واستغناء ، و در دو مسجد طرفين بازارچه وزير قرب درب امام امامت مى نمود ، خواص ومقدّسين حتى از محلات بعيده حاضر ، همه صبح و شب هاى تعطيل به منبر و مسائل و مواعظ خيلى سهل و روان و پر فائده ، خيلى شوخى هاى مليح در منبر و غير منبر داشت . طبع شعر خوبى [ داشت ] ، اطلاع وحفظ تامّى در اشعار وتواريخ و اخبار [ داشت ] ومدرّس مدرسه نماورد بود . مخصوصاً در « قوانين » و « شرح لمعه » استاد ، و شرح كبير و « فرائد » و « متاجر » را تدريس مى نمود ، واغلب فضلاء و علماء عصر كه [ به ] اصفهان آمده از شاگردان ايشانند . حواشى بر « قوانين » نوشته ، اجزائى در فقه ، در خراج و مقاسمه و غير آن ، و در حسن خلق و اخلاق كامله ممتاز ، از شاگردان مرحوم آقا مير سيد محمد شهشهانى و مرحوم حاجى ملا حسينعلى و مرحوم حاجى

--> ( 1 ) . تاريخ اصفهان ( فصل تكايا و مقابر ) ص 246 - 244 . ( 2 ) . تاريخ نصف جهان و همه جهان ص 100 . ( 3 ) . تاريخ اصفهان جابرى ص 317 .