محمد باقر شهرستانى موسوى
12
دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى )
ما كه بر چه چيز مبعوث شده بودند ايشان ؟ » ) پس جناب رسالت پناهى به امر حضرت الهى سؤال كرد . جواب گفتند كه : فرستاده شده بوديم بر ولايت تو و ولايت علىّ بن ابى / 4 B / طالب . 4 فضيلت سيّم : آنكه نام آن حضرت نوشته است بر عرش مجيد . روايت كرده اخطب خوارزمى از عبد اللّه بن مسعود كه حضرت رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : چون خلق كرد اللّه تعالى آدم را و دميد در او از روح خود ، عطسه كرد آدم - عليه السلام - و گفت : الحمد للّه . پس وحى الهى رسيد كه ستايش كردى مرا اى بندهء من ! به عزّت و جلال خود قسم كه اگرنه دو بنده بودند كه مىخواستم كه ايشان را خلق كنم در خانهء دنيا ، هر آينه تو را خلق نمىكردم . آدم گفت : پروردگارا ! آن دو كس از نسل من خواهند بود ؟ فرمود : بلى ، اى آدم ! سر برآور و نگاه كن به عرش . چون آدم سر برآورد ، ديد كه نوشته بود بر عرش مجيد كه : « لا إله إلّا اللّه ، محمّد نبىّ الرحمة و علىّ مقيم الحجّة ؛ من عرف حقّ علىّ زكى و طاب ؛ و من أنكر حقّه لعن و خاب . أقسمت بعزّتى أن أدخل الجنّة من أطاعه و إن عصانى ؛ و أقسمت بعزّتى أن أدخل النار من عصاه و إن أطاعنى . » 5 ( يعنى : « نيست خدايى به جز اللّه ، و محمّد پيغمبر رحمت است و علىّ برپادارندهء حجّت است . هركه بشناسد حقّ علىّ را ، پاك و پاكيزه شود ؛ و هركه انكار حقّ او كند ، ملعون و نااميد باشد . به عزّت و جلال خود قسم كه داخل بهشت كنم هركه پيروى او كند ، هر چند عصيان ورزيده باشد مرا ؛ و قسم به عزّت و كبرياى خود كه داخل جهنّم كنم