و آن پنج است : اوّل : فضيلتى است كه در تورات واقع شده از ذكر آن حضرت - عليه السلام - كه اللّه تعالى به حضرت ابراهيم - على نبيّنا و عليه السلام - خطاب فرمود ؛ و مضمونش اين است كه : « امّا اسماعيل ، پس شنيدم دعاى تو را دربارهء او ؛ و بتحقيق كه بركت در نسل او قرار داديم ؛ و زود باشد كه اولاد او را زيادتى دهم و بسيار كنم ايشان را و بگردانم از نسل او دوازده شريف بزرگ و بگردانم ايشان را گروه عظيم . » 3 و شكّ نيست كه حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - يكى از آن دوازده است و اين فضيلتى است كه به او نرسيده غير آن حضرت از مشايخ . فضيلت دويم : روايت كرده اخطب خوارزمى از عبد اللّه بن مسعود كه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرموده كه : « اى عبد اللّه ! آمد به نزد من فرشته‌اى ، پس گفت : « يا محمّد ! سل من أرسلنا قبلك من رسلنا على ما بعثوا . » ( يعنى : « اى محمّد ! بپرس از جماعتى كه فرستاده بوديم پيش از تو از پيغمبران