و حكمتى آفريده كه در نزد صاحبان نظر ، و اهل بصيرت آن غايت ، و حكمت منظور نظر است ؛ چنان كه يزدان پاك در قرآن مجيد غايت آفريدن خلق را تعيين ، و به آن نيز تصريح ، و فرموده است : وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ . ( سورة الذاريات آية 56 ) . ترجمه : و نيافريديم جن ، و انس را مگر آنكه بپرستند مرا ، يا بشناسند مرا . پس اطاعت از منظور پروردگار جهانيان بر هر شخصى كه در رديف صاحبان عقل است واجب است ، و نظر باينكه انجام اين امر بدون معرفت او يقينا بسى دشوار است ، لذا بر هر عارف صاحب تكليف ارشاد گمراهان ، و هشدارى بغافلان ، با تقرير مقدمات قابل فهم ، و روشن لازم است . و از آنمقدمات مقدمه‌اى است : كه باب حادى عشر ناميده شده و از تأليفات : بزرگ ؛ و پيشواى ما : عالم ، اعلم ، افضل ، اكمل ، سلطان ارباب تحقيق ، استاد صاحبان نظر و دقت ، تقريركننده‌ى مباحث عقليه ، تهذيب‌كننده‌ى دلائل شرعيه ، آيت يزدان در جهان ، وارث علوم پيامبران ، جمال ملت و دين : ابى منصور حسن بن يوسف فرزند على پسر مطهر حلى است ، ايزد يكتا روح او را پاك ، و آرامگاهش را نورانى گرداند . پس بدرستيكه اين كتاب با اينكه لفظش كم است ولى علم و معنايش زياد است ، و با اينكه از نظر تقرير مختصر است ولى از لحاظ استفاده پرفايده است بهر جهت از زمان سابق درصدد شرح اين باب بوده