جواب : اعاده تسبيحات لازم نيست ، اگر چه احوط ، أحد الأمرين است . و سجده سهو ، لازم نيست . بلى ، اگر اعاده را واجب دانستيم بايد سجده سهو نيز بكند ، از جهت صدق زياده بر اين تقدير . و لا يخفى اين كه لازم وجوب اعاده اين است كه اگر متذكر نشود تا بعد از ركوع ، داخل باشد در عنوان نقيصه و زياده ، هر دو به اعتبار اين كه آن چه واجب بوده كه حمد ، يا تسبيح بر وجه عمد باشد به عمل نيامده ، و آن چه به عمل آمده ، زياده محسوب شده ، پس بايد دو سجده از براى زياده ، و دو سجده از براى نقيصه بكند . و هو كما ترى . و الأقوى أن مقتضى التخيير ، كفاية الإتيان بكل منهما من غير حاجة إلى قصده بالخصوص . فما وقع منه في الخارج ، كان هو المأمور به . و إن كان بانيا من أول الصلاة ، أو قبل الشروع فيها ، أن يأتي بالآخر . لكن هذا كله إذا كان الإتيان بالآخر على وجه السهو . كما هو المفروض في السؤال . و أما إذا نوى الإتيان بأحدهما فسبق لسانه إلى الآخر ، ففي الاكتفاء به إشكال . و الأحوط ، حينئذ الإعادة . و ليس عليه سجدتا السهو في هذه الصورة . لأن سبق اللسان لا يعد من السهو . و اقوى در تسبيحات ، كفايت يك دفعه است . و إن كان الأحوط ، الثلاث . سؤال 82 [ قصد وجوب تعيينى در واجب تخييرى ، قصد وجوب اخفات سهوا ] در واجب تخييرى اگر شخص از روى غفلت ، يا جهل قصد تعيين نمايد ضرر دارد ، يا نه ؟ و در قرائت كه شخص قضا مىنمايد هميشه نماز ظهر را به اخفات قضا مىنمايد به اعتقاد وجوب آن ، غافل از اين كه من جمله ظهر ، روز جمعه است و اخفات واجب نيست ، چه صورت دارد ؟ جواب : در هر دو مسأله ، عمل صحيح است . و اعتقاد مذكور چون از روى غفلت است ، ضرر ندارد . سؤال 83 [ شك در افعال نماز ] مصلى در حال تشهد شك نمايد كه آيا اين تشهد نماز است يا تشهد سجده سهوى كه بنا داشت إتيان نمايد ، و همچنين اگر در حال سجده ، شك نمايد كه آيا سجده نماز است يا سجده سهو ، چه صورت دارد ؟ و اگر در حال تعقيب ، شك كند كه آيا سجده سهوى كه بر او لازم بود ، به جا آورده ، يا نه ، شك بعد الفراغ است ، يا نه ؟ جواب : بنا را بر اين گذارد كه تشهد ، يا سجده نماز است و نماز را تمام كند و بعد سجده سهو را به جا آورد . و اگر در حال تعقيب شك كند در سجده سهو ، كه كرده است ، يا نه ، شك