پپيشگفتار بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ در باره مؤلف ] [ اسم و نسب و زندگى او ] حاج سيد محمد كاظم طباطبايى مشهور به " سيد يزدى " كه نسبش به ابراهيم الغمر بن الحسن بن الحسن بن على بن ابى طالب مىرسد در سنه 1247 هجرى قمرى « 1 » در قريه " كسنويه " « 2 » از قراء اطراف شهرستان يزد متولد شد . وى پس از فرا گرفتن علوم مقدماتى و سطوح فقه و اصول در مدرسه دو منار از كهن ترين مدارس يزد راهى اصفهان شد و نزد شيخ محمد باقر اصفهانى فرزند شيخ محمد تقى صاحب حاشيه معالم و نيز حاج محمد جعفر آباده‌ئى به تلمذ پرداخت . در سنه 1281 همراه فرزندان اساتيدش راهى نجف اشرف شد ، و در اين سال مرحوم شيخ مرتضى انصارى ( قدس سره ) وفات نمود و متأسفانه سيد يزدى به حضور در درس ايشان موفق نگشت و از حضرات شيخ مهدى جعفرى و شيخ راضى نجفى و ميرزا محمد حسن شيرازى ( قبل از مهاجرت به سامراء ) كسب فيض نمود و سپس خود به تدريس و تأليف پرداخت . سيد يزدى ، در ادبيات عربى و فارسى صاحب نظر بود و به هر دو زبان شعر مىسرود . قدرت فقهى او زبان زد عام و خاص است ولى در قدرت تفريع فروع و نقادى ماهرانه و سيطره كامل بر ابواب وسيع فقه به ويژگى و امتياز نامدار است .

--> ( 1 ) . امين ، سيد محسن ، اعيان الشيعه ، ج 10 ، ص 43 ، بيروت ، دار التعارف للمطبوعات ، 1403 ه . ق ، مدرس تبريزى ، محمد على ، ريحانة الادب ، ج 6 ، ص 392 ، تهران ، 1369 . ( 2 ) قريه كسنويه منتسب به كسنو دختر يزدجرد آخرين پادشاه ايرانى است و چون قريه از املاك او بوده لذا به نام وى ناميده شده است ( اعيان الشيعه ج 10 ص 43 ) . قريه مزبور هم اكنون تقريبا داخل شهر قرار دارد و يكى از محلات به شمار مىرود .