الحيض الآخر ، لا يضر ، لأن العاشر إلى الثالث قطعا طهر . سؤال 49 [ وضو و غسل با آبى كه قبلا در غسل استعمال شده است ] آب قليلى كه بعضى از آب مستعمل در رفع حدث اكبر ممزوج به او شده باشد ، مثل آن كه بعضى از قطرات غسل ، داخل ظرف شود ، و مثل اين كه بعضى از اعضاء را براى تتميم غسل به طور ارتماس در آن ظرف آب فرو برده باشد ، استعمال آن در تتميم آن غسل نسبت به اعضاء لاحقه ، يا در رفع حدث ديگر ، ضرر دارد ، يا نه ؟ و يا آب كر ، داخل ماء مستعمل في الرفع مىشود ، يا نه ؟ جواب : اقوى جواز رفع حدث است به آب مستعمل در غسل مطلقا . و بنا بر منع مىگوييم : اگر آن آب ممزوج شده ، از جهت كمى مستهلك شود در آن آب پس ضرر ندارد ، از جهت عدم صدق ماء غساله غسل . و يدل عليه - مضافا إلى ذلك - خبر فضل بن يسار عن أبي عبد اللَّه ( عليه السلام ) ، في الرجل الجنب يغتسل ، فينضح الماء في الاناء ؟ قال : لا بأس . ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ « 1 » « 2 » . خبر شهاب ابن عبد ربه في الجنب يغتسل ، فيقطر الماء عن جسده في الاناء ، فينضح الماء من الأرض ، فيصير في الاناء ؟ : انه لا بأس بهذا كله « 3 » و اما فرو بردن بعض اعضاء در آب ، پس بعيد نيست كه موجب صدق مستعمل شود بر آن آب ، پس صرف در اعضاء لاحقه نشود كرد ، كما اين كه أحوط نيز ، اجتناب است از آن . و لهذا گفته‌اند كه : اگر بنشيند در آب قليل و ترتيبا غسل كند ، صدق مستعمل مىكند ، لكن مع ذلك ممكن است دعوى عدم صدق ، بلكه در صورت نشستن در آن نيز ممكن است گفته شود كه : صدق نمىكند مگر بعد از تماميت ، پس از براى اين غسل ، ضرر ندارد . بلى ، از براى غسل ديگر ضرر دارد ، مثل آن كه اگر ارتماس كند در آب قليل ، صدق مستعمل نمىكند مگر بعد از تماميت غسل اگر چه غسل ارتماسى را تدريجى الحصول بدانيم . و ظاهر عدم صدق مستعمل است بر آب كر ، يا اين كه اجماع و سيره بر جواز آن است ، بلكه ممكن است استدلال شود به صحيحه جمال 87 .

--> ( 1 ) الحج . ( 2 ) وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 153 ، باب 9 ، روايت 5 أبواب الماء المضاف . ( 3 ) وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 154 ، باب 9 ، روايت 6 ، أبواب الماء المضاف .