يك سال گفته مىشود يعنى مقدار آن مدت و مقدار استعمال مىشود . حال در جايى كه اول ماه نبوده و وسطها بوده است ، چطور بايد محاسبه و تلفيق شود ؟ عنوان مثال اگر زنى اول محرّم حمل برداشته باشد تا آخر شش ماه هلالى محاسبه مىشود ، ولى اگر وسط محرّم حمل برداشت ، پنج ماه آن هلالى است و يك ماهش تلفيقى است از دو ماه . در مورد كيفيت تلفيق تصورات مختلفى وجود دارد ؛ يكي اين است كه عددى حساب كنيم ، يعنى سى روز . ديگر آن كه بگوييم ماه اول هر قدر كسرى داشت و ناقص بود ، همان مقدار از ماه آخر ضميمه و تكميل مىشود . تصوير سوم آن است كه بگوييم به مقدارى كه از ماه اول گذشته بود مثلًا تا پانزدهم ، ماه آخر هم تا پانزدهم برسد ، و اهميتى هم ندارد كه ماه اول كامل بوده است يا ناقص . تصوير ديگر اين است كه از ماه اول ببينند كه چند روز به آخر ماه مانده بود ، مثلا چهارده روز مانده بود ، ماه آخر را به همان مقدار تكميل كنند و به منزله اين باشد كه ماه اول تكميل شده است . فرض ديگر آن است كه بگوييم يكى از اين دو ماه كفايت مىكند كه قهراً اگر يكى از اينها ناقص بود ، اگر عدد به مقدار بيست و نُه روز بشود ، كافى خواهد بود ، و اگر هر دو كامل بود بايد كامل محاسبه شود ، و بالاخره اين كه اگر شروع حمل قبل از نيمه ماه اول بود يكى از ماه‌ها ملاك باشد و اگر و بعد از نيمه ماه بود طرف ديگر ملاك محاسبه باشد . ولى آن كه أقرب فروض و نيز عرفىترين فرض است و فتواى بسيارى از بزرگان مانند مرحوم آقاى اصفهانى در وسيله بر آن قرار گرفته و ما هم اختيار كرديم ، آن است كه اگر پانزدهم ماه اول بود كه از ماه اول پانزده روز كسرى داشت ، اين كسرى را از ماه آخر جبران بكند ، مثلًا پانزدهم ماه محرم بود ، به پانزدهم ماه رجب كه رسيد ، شش ماهش تكميل مىشود ، اين عرفى است چرا كه عرف اصلا نمىدانند كه ماه‌هاى قبلى ناقص است يا كامل ، ولى آن كه به طور طبيعى حساب مىكنند و همه حسابش را مىدانند ، مىگويند پانزدهم بوده