ولى اگر اطمينان به عدم يا قطع به عدم داشته باشد ، دليلى نداريم كه شارع اطمينان را از اعتبار اسقاط كرده باشد يا اين كه موارد قطع به عدم را تنزيل كرده باشد مثل تنزيل باب رضاع ، و لذا دليلى بر الحاق نداريم . شرط دوم ؛ گذشت اقل مدت حمل : اينكه از زمان وطى حداقل بايد شش ماه بگذرد تا ولد به پدر ملحق شود مورد اتفاق اماميه است ، در عده‌اى از كتب هم به اجماع مسلمين نسبت داده شده است ، ولى اين ادعا اشتباه است ، و مسلمين اجماع ندارند بلكه بايد گفت جمهور مسلمين چنين نظرى دارند يعنى مشهور بين عامه اين است كه شش ماه است ، ولى بين آن‌ها اتفاقى نيست و هم بعضى نُه ماه گفته‌اند ، وگويا تعبير مرحوم سيد مرتضى است كه مىگويد جمهور مسلمين چنين نظرى دارند ، ابو الفتوح رازى در تفسيرش از بعضى نقل مىكند كه در مورد حداقل بعضى از سنىها ، نُه ماهه گفته‌اند ولى در بين اماميه به هيچ مخالفى برخورد نكرده‌ايم كه غير از شش ماه بگويد . اما اين كه اين شش ماه را بايد هلالى حساب كرد يا عددى يا ملفق ؟ تا زمان شهيد ثانى كسى را نيافتيم كه آن را عنوان كرده باشد ، شهيد ثانى در شرح لمعه شش ماه هلالى تعبير مىكند ، و در مسالك و عده‌اى از بعدىها گفته‌اند يا شش ماه هلالى يا شش ماه عددى ، مرحوم صاحب جواهر فرموده يا شش ماه هلالى يا شش ماه عددى و يا ملفق « 1 » . غير از شهيد ثانى كه در شرح لمعه هلالى تعبير كرده ، خيلىها مثل نهاية المرام « 2 » و كفايه سبزوارى « 3 » و رياض « 4 » عددى را هم ضميمه كرده‌اند و گفته‌اند احدهما كافى است . ولى به نظر مىرسد اين مطلب صحيح نباشد ، زيرا مقدار اقل يك مفهوم نمىتواند مردد بين اقل و اكثر باشد و در اين‌جا

--> ( 1 ) - جواهر الكلام ؛ ج 31 ، ص 224 ( 2 ) - نهاية المرام ، ج 1 ، ص 433 ( 3 ) - كفاية الاحكام ، ص 190 ( 4 ) - رياض المسائل ، ج 10 ، ص 483