است . راجع به ايشان البته توثيق صريحى وجود ندارد . منتها مرحوم مفيد آنطور كه در امالى مرحوم شيخ طوسى هست ، در دو جا با صفت رحمه الله از او نقل مىكند . على القاعده مرحوم مفيد وقتى بىواسطه از كسى نقل مىكند و اصل زمان او را درك كرده ، نشناخته نقل نمىكند و از كسى كه نمىداند واضح حديث است يا نه ، محققاً تعبير به رحمه الله نمىكند . 3 - أبو على احمد بن جعفر بن سفيان بزوفرى كه پسر عموى أبو عبد الله حسين است . اگر چه تصريحى بر وثاقتش وجود ندارد ، ولى چون از مشايخ اجازات است ، قابل توثيق است . تلعكبرى از او اجازه حديث گرفته است و مانند مرحوم مفيد و حسين بن عبيد الله غضائرى به وسيله او بعضى از كتب را نقل مىكنند و پيداست آنها هم از او اجازه حديث گرفته‌اند . لذا از اين ناحيه وثاقتش قابل اثبات است . البته در بعضى مواضع نامش را احمد بن محمد بن جعفر بن سفيان ثبت نموده‌اند ولى اين محمد زيادى است و از قبيل زياداتى است كه وقتى در يك لفظ اختلاف نسخه پيدا مىشود ( مثل احمد و محمد ، حسن و حسين ، عبد الله و عبيد الله ) ، به دليل عدم توجه به اختلاف نسخ ، نسخه اصل و بدل را يك جا وارد مىكنند . در بين سه بزوفرى ، فقط دو نفر كه پسر عمو هستند يعنى أبو عبد الله حسين و أبو على احمد ، از احمد بن ادريس نقل مىكنند . نجاشى كتاب نوادرِ احمد بن ادريس را به وسيله أبو على احمد بزوفرى نقل مىكند و اصلًا راوى كتاب ، منحصراً أبو على احمد است . اما أبو جعفر از احمد ابن ادريس نقل نمىكند و لذا احتمال اينكه بزوفرى موجود در سند ، أبو جعفر راوى دعاى ندبه باشد ، نيست . البته بنابر نظر مختار أبو على احمد ثقه است و حتى بنابر مبناى آقاى خويى هم كه سابقين را اصالة العداله‌اى مىدانند ، نيز موثق است لذا بزوفرى هر كدام از اين دو پسر عمو كه باشد ، از اين ناحيه اشكالى به سند