نمىرسد . منتها بزوفرى در سند كدام يك از اين دو نفر است ؟ ظن قريب به يقين ، همان أبو عبد الله حسين است كه درباره او توثيق صريح هست . چون اولًا درباره أبو عبد الله حسين نوشته‌اند كه كتابى به نام احكام العبيد و الاماء دارد . تمام روايت‌هايى كه در تهذيب از بزوفرى نقل شده است ، درباره احكام عبيد است . اين روايت كه خوانديم هم از روايت‌هاى احكام العبيد است . درباره أبو على احمد چنانچه قبلًا گفتيم كتاب نوادر را نسبت داده‌اند اما احكام العبيد را به أبو عبد الله حسين نسبت داده‌اند . و ثانياً مرحوم شيخ در مشيخه خود مىگويد آنچه ما از حسين بن على بن سفيان نقل كرديم ، طريق ما چنين است و اصلًا نامى از بزوفرى نمىبرد در حالى كه اصلًا از حسين بن على هيچ روايتى نقل نكرده است و هر چه نقل كرده از بزوفرى است . لذا پيداست مرادش از بزوفرى همان حسين بن على است . علاوه در مشيخه اصلًا اسمى از أبو على احمد نمىبرد . لذا اگر مرادش از بزوفرى در اسنادش ، احمد باشد نه حسين ، ذكر نكردن أبو على احمد در مشيخه صحيح نيست . به هر حال از تمام اين قرائن معلوم مىشود مراد از بزوفرى در روايت فوق أبو عبد الله حسين است كه اشهر ايشان است و از اجلاء ثقات است . بنابراين اشكالى در سند به هيچ وجه از اين ناحيه وجود ندارد . ب ) در سند روايت فوق به نظر مىرسد سقطى واقع شده است ، چون احمد بن محمد بلاواسطه نمىتواند از أبو أيوب نقل كند . توضيح اينكه مراد از أبو أيوب كه در سند واقع شده است ، أبو أيوب خراز است كه از رجال اواخر قرن دوم مىباشد و درباره احمد بن محمد نيز ، ابتدائاً سه احتمال مىرود : 1 - احمد بن محمد بن عيسى اشعرى ، 2 - احمد بن محمد خالد برقى و 3 - احمد بن محمد بن ابى نصر بزنطى . اما احمد بن محمد بن عيسى و احمد بن محمد بن خالد از رجال اواخر قرن سوم هستند . تمام رواتى كه از أبو أيوب نقل مىكنند يا در طبقه مشايخ احمد بن محمد بن عيسى و احمد بن