كذبت و صدق و الا صدقت و كذب . « 1 » اشكالات وارد بر اين روايت بعضى اين روايت را به خاطر ارسال ضعيف دانسته‌اند . صاحب حدائق رحمه الله در جواب فرموده است : و الأظهر بناءً على اطراح هذا الاصطلاح المحدث ، العمل بها ، كما عمل بها المشايخ المتقدمون « 2 » . ايشان اطلاق ضعيف السند به اين روايات را بنابر نظر متأخرين مىداند ( طبق ضوابطى كه ابن طاووس رحمه الله و علامه رحمه الله قرار داده‌اند ) و قول صحيح را همان بناى متقدمين مىداند ( كه رواياتى كه در كتب اربعه نقل شده و مشايخ طبق آنها فتوى داده‌اند داراى حجيت است ) پس اظهر را عمل به اين روايت مىداند . اشاره به مطلب صاحب حدائق رحمه الله درباره اين حديث در حاشيه حدائق . البته ايشان در حاشيه مطلبى دارد كه اشاره به آن به خاطر وجود اشتباهات و خلطهايى ، سزاوار مىباشد . ايشان مىفرمايد : اقول : الذي فى الكافى عبد الله بن الفضل الهاشمى و هو ثقة فى الرجال ، الا ان الحديث فيه ضعف باعتبار الارسال عن بعض مشيخته و فى التهذيب عبد الملك بن الفضل الهاشمى و هو غير موجود فى الرجال و لا يبعد عندي انه عبد الله المذكور فى رواية الكافى و انما حصل الغلط من قلم الشيخ بابداله عبد الملك و له امثال ذلك مما لا يخفى كثرة فيكون الحديث صحيحاً لانه رواه الحسن بن محبوب عن احمد بن محمد عن أبيه عن عبد الملك و طريقه الى الحسن ( بن ) محبوب صحيح . « 3 » درباره كلام ايشان چند نكته وجود دارد : 1 - ايشان فرمود در نسخه كافى ، عبد الله بن الفضل است كه ثقه است و در نسخه تهذيب عبد الملك بن الفضل كه غير موجود در رجال است مىگوييم : اين مطلب ناشى از اشتباه در نسخه تهذيب ايشان بوده است زيرا در نسخ مصححه و

--> ( 1 ) - كافى ، ج 5 ، ص 411 ، ح 8 ، تهذيب الاحكام ، ج 7 ، ص 429 ، وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، ابواب العيوب و التدليس ، باب 15 ، ح 2 ( وسائل آل البيت ، ج 21 ، ص 233 ) . ( 2 ) - حدائق الناضرة ، ج 24 ، ص 391 . ( 3 ) - حدائق ، همان .