آن يمين زوجة ، حكم بينه را دارد و معتبر مىباشد . حل اشكال از ديدگاه صاحب جواهر رحمه الله و اثبات مسموع بودن قول بينه بر اصل عنن مرحوم صاحب جواهر رحمه الله اشكال را به گونه‌اى ديگر جواب مىدهد ، ايشان در اصل اينكه بينه زوجه بر وجود عنن زوج به خاطر دشوار بودن يا محال بودن اطلاع غير بر عنن مسموع نباشد اشكال مىكند و مىفرمايد : اينكه گفته شده كه يمين زوجه بعد از نكول زوج ، يكى از طرق اثبات عنن مىباشد ( و مىدانيم كه يمين زوجه ، بايد جنبه كاشفيت داشته باشد ) ثابت مىكند كه اطلاع غير را بر عنن از راهى به غير از اقرار زوج ممكن دانسته‌ايم ، پس بينه نيز مثل زوجه از راهى غير اقرار نمودن زوج ، مىتواند بر عنن زوج مطلع شده و بر آن شهادت داده و كلام و شهادت او نيز مسموع باشد . ايشان همچنين اضافه مىكند كه اگر گفته شود بين زوجه و غير زوجه فرق است به اين نحو كه زوجه به خاطر همراهى با زوج در ايام مختلف و تكرر احوال متفاوت و تعاضد قرائن مىتواند بر عنن مطلع شده و بر آن قسم بخورد ، پاسخ مىدهيم كه ديگران نيز با تعاضد قرائن مخصوصاً با آزمايش و اختيار به نشانه‌هايى كه اطباء مىگويند ( كه بر طبق آنها رواياتى نيز هست كما يأتى ) مىتوانند اطلاع بر عنن اين زوج پيدا نمايند . پس دشوار بودن يا متعذر بودن اطلاع به عنن كه اصل اشكال بر آن بنا نهاده شده بود از بين مىرود . و ضمناً يكى از طرق اثبات عنن ، بينه زوجه بر اصل عيب نيز مىشود . راه حل احتمالى ديگر براى حل اشكال و اثبات مسموعيت شهادت بينه بر اصل عنن از ديدگاه استاد البته براى روشن شدن مسأله در اين بحث بايد به اصل بحث در كتاب القضاء مراجعه نمود . زيرا اين احتمال وجود دارد كه معتبر بودن بينه بر اصل عيب را از راه