مقتضاى تحقيق در موضوع : بر اساس تحقيقى كه شده است ؛ بر اساس درهم‌هاى موجود در موزه‌هاى ايران ، عراق و خارج آنها ، درهم‌هاى رايج در زمان معصومين عليهم السلام بيش از آن مقدارى است كه مشتهر در نزد آقايان است . سردار كابلى هم رساله‌اى در بحث كرّ نوشته و مشكل تطبيق هزار و دويست رطل با چهل و سه وجبى كه مشهور قائل هستند را بر اين اساس حل كرده است . چرا كه مورد اتفاق آقايان است كه هزار و دويست رطل با بيست و هفت يا بيست و هشت وجب تطبيق مىكند ، كما اينكه مرحوم خويى مىگويد : ما اين تطبيق را بارها تجربه نموديم . و حل مسأله براى سردار كابلى ظاهرا به دنبال توسل به اهل بيت عليهم السلام بدين گونه صورت مىگيرد كه شخص حفارى نزد او آمده و در ميان سكه‌هايى قديمى كه در كيسه داشته است سكه‌اى بوده است كه در زمان حضرت موسى بن جعفر عليه السلام ضرب شده بوده است و بعد از وزن كردن آن معلوم مىشود كه اين معنا كه وزن درهم بيست و يك چهلم مثقال است ، نادرست است و وزن آن بيش از اين مقدار بوده است و شايد سه چهارم مثقال باشد و روى اين حساب بوده است كه محاسبه وزن كر كه بر اساس وزن درهم بوده است با مساحت آن درست در نمىآمده است چرا كه اشتباهاً وزن درهم بيست و يك چهلم مثقال حساب مىشده است ، با اينكه وزنش حدود سه چهارم مثقال است . و بر اين اساس بسيارى از مباحث كه بر اساس درهم تنظيم شده‌اند ، متفاوت با قبل مىشوند ، مثلا اينكه لقطه كمتر يا بيشتر از درهم باشد ، خون در لباس و بدن نمازگزار كمتر يا بيشتر از درهم باشد ؛ چرا كه مساحت اين درهم هم با آن درهمى كه مشتهر بوده است تفاوت پيدا مىكند . نتيجه‌گيرى : ميزان براى مهر السنة ، همان پانصد درهم يا پنجاه دينار است و وزن اينها هم بر خلاف آن چيزى است كه بين آقايان رايج است .