نوع مهريه پس از بحث از مقدار مهريه از حيث قلت و كثرت و حدود آنها و تعيين مقدار مهر السنة ، نوبت به بحث از نوع مهريه و خصوصيات آن مىرسد ، كه در اين قسمت نيز چند بحث وجود دارد كه به بررسى آنها مىپردازيم . بحث اول : اجير شدن زوج براى زوجه به عنوان مهريه در اينكه عمل حرّ مىتواند مانند عين و منافع آن ، به عنوان مهريه واقع بشود در بين اماميه مورد تسلم بوده و اختلافى وجود ندارد ، مگر در يك صورت ؛ و آن اينكه زوج به عنوان مهريه بخواهد اجير زوجه شده و مدتى براى او كار كند ، كه محل خلاف است . اقوال فقهاء : جماعتى از قدماء صريحا و يا ظاهراً فتواى به عدم جواز داده‌اند و در مقابل جماعت زيادى قائل به جواز و عدم استثناء شده‌اند ، لكن اين كثرت به حدى نيست كه بتوان آن را شهرت ناميد ، بله با توجه به اينكه پس از ابن ادريس و در بين متأخرين هيچ مخالفى سراغ نداريم ، پس مىتوان گفت كه مجموعاً شهرت در بين اماميه بر جواز مهر قرار دادن اجير شدن زوج براى زوجه و عدم استثناء از جواز مهر قرار دادن عمل حر ، است . قائلين به عدم جواز قبل از ابن ادريس : شيخ در « نهاية » ، ابن براج در « كامل » بنابر نقل « مختلف الشيعة » و در « مهذب » ، ابن حمزه در « وسيله » و قطب الدين كيدرى در « اصباح الشيعة » قائل به عدم جواز شده‌اند ، علامه نيز در « مختلف الشيعة » عدم جواز را احتمال داده است و البته مراد ايشان مثل ساير آقايان ظاهرا خصوص صورت اجير بالمباشرة بودن زوج است و اما در صورت اجير اعم از مباشرت و تسبيب بودن زوج كسى اشكال نمىكند .