يكى از اشتباهات تصحيح اين كتاب اين است كه كنيه - أبو على يا كنيه ديگرى - مربوط به شخص قبلى است ، ولى به شخص بعدى ملحق شده است . ظاهراً كنيه حسن بن محبوب ، أبو على است كه از عبد الله بن سنان نقل مىكند و بايد بگويند : قال حدثنا عبد الله بن سنان ولى چون به رجال مراجعه نشده ، ايشان خيال كرده كه أبو على كنيه عبد الله بن سنان است و بعد از قال حدثنا گفته : أبو على عبد الله بن سنان با اين كه أبو على متمم قبلى است . استدلال صاحب رياض بر اعتبار روايت عبد الله بن عمرو : از آنجايى كه عبد الله بن عمرو توثيق نشده است ، صاحب رياض براى تصحيح روايت از دو راه وارد شده است : الف : حماد بن عثمان كه در سند قرار گرفته از اصحاب اجماع است و طبق نظر مشهور روات بعد از اصحاب اجماع معتبرند و اين اعتبار اعم از اين است كه رجال بعدى توثيق شده باشند يا اگر هم توثيق نشده‌اند قرائن بر اعتبار آن بوده است و روايت معتبر است . ب : درباره جعفر بن بشير كه در سند قرار دارد نوشته‌اند : « روى عن الثقات و رووا عنه » و اين مطلب نه تنها روايت را معتبر مىكند بلكه روات را هم معتبر مىكند « 1 » . نقد استاد بر استدلال صاحب رياض : هر دو استدلال صاحب رياض قابل مناقشه است . اولًا : درباره اصحاب اجماع مفصل بحث كرده‌ايم و نتيجه اين شده است كه با غير از صفوان و ابن ابى عمير و بزنطى ، نه مشايخ و روات را مىتوانيم توثيق كنيم و نه حكم به اعتبار روايات مىتوانيم بكنيم و نظر مشهور به نظر ما اشكال دارد . ثانياً : از اين جمله كه جعفر بن بشير روى عن الثقات و رووا عنه نمىتوان استظهار

--> ( 1 ) - استاد مد ظله : درباره اصحاب اجماع عقيده حاجى نورى اين است كه غير از اين كه روايت را معتبر مىكند روات را هم معتبر مىكند .