بوديم و اين روايات ، تمسكاً به اطلاق آنها قائل مىشديم : زمانت ظاهرة مثل عرج و عمى و هر عيب ظاهر و نقص ديگرى مانند كرى ، گوش بريدگى و غيره موجب خيار فسخ است ، ليكن چون ظاهراً بين خاصه و عامه اجماعى است كه جز چند عيب موجب خيار فسخ نمىباشد ؛ مقتضاى اصل اولى نيز عدم جواز ردّ در ساير موارد است ، بايد به موارد مذكور اكتفا نمود . و در هر صورت از مجموع ادله استفاده مىشود كه عمى و عرج مطلقا موجب خيار فسخ خواهد بود . ج ) خيار فسخ در رتق 1 - مفهوم رتق رتق آن است كه در اثر فراگرفتن گوشت در فرج ، محلى براى دخول نبوده و مباشرت مشكل باشد . آيا رتق همان قرن يا عفل است ، يا با آنها فرق دارد ؟ كلمات فقهاء مختلف است . بعضى آنها را مقابل هم قرار داده و برخى مانند علامه آنها را يكى دانسته‌اند . اگر رتق را موضوعاً داخل قرن و عفل قرار دهيم ، حكم آنها نيز يكسان بوده و همانطور كه در باب عفل گذشت ، چنانچه مباشرت سخت باشد يا التذاذ نامطلوب باشد ، مرد خيار فسخ خواهد داشت . ولى اگر آنها را موضوعاً جدا از هم بدانيم ، كه البته با مراجعه به روايات و كلمات بزرگان چنين به نظر مىرسد كه آنها از هم جدا هستند و به خاطر شباهتى كه به هم دارند ، برخى آنها را توسعاً يكى حساب كرده و مرادشان اتحاد حكمى آنهاست ، در اين صورت بايد حكم آن را به طور جداگانه مورد بررسى قرار دهيم . 2 - نظر صاحب جواهر و پاسخ استاد مد ظله ايشان با استفاده از عموم قدرت نداشتن زوج بر جماع ، ضمن تصرف در « متعلق قدرت » مىفرمايد : منظور از عدم قدرت بر مباشرت عبارت از عدم قدرت بر مجامعت مطلوبه و كامله است . و چون خصوصيتى در عفل نيست بلكه ظاهراً رتق