كه روايت ابان بن تغلب مبتلا به معارض است . و كسى روايت معارض آن را ذكر نكرده است . آن روايت اين است : « قرب الاسناد : عبد الله بن الحسن عن جده على بن جعفر عن أخيه موسى بن جعفر عليهم السلام قال سألته عن رجل تحته امرأة متعة أراد أن يقيم عليها و يمهرها ، متى يفعل بها ذلك قبل أن ينقضى الاجل او من بعده ؟ قال ان هو زادها قبل أن ينقضى الاجل لم يرد بينة و ان كانت الزيادة بعد انقضاء الاجل فلا بدّ من بينه » « 1 » در روايت فوق امام عليه السلام فرموده‌اند كه ازدياد اجل قبل و بعد از انقضاء مدت جايز است ، منتها اگر قبل از انقضاء مدت باشد نيازى به بينه نيست و شايد علت آن اين باشد كه چون هنوز عقد قبلى تمام نشده است و در عقد قبلى بينه وجود داشته است . علىاى حال نسبت به جواز تجديد قبل از انقضاء مدت روشن است . 4 - بررسى روايت فوق الذكر از حيث سند و اعتبار آن از جهت سندى دو اشكال ممكن است به سند روايت فوق وارد بشود ، نخست اينكه ( عبد الله بن حسن العلوى ) توثيق نشده است و به واسطه عمل مشهور نيز جبران نشده است ، دوم اينكه نسخى كه از كتاب ( قرب الاسناد ) در دسترس است همگى منتهى به نسخه ابن ادريس مىشوند و خود ابن ادريس مىگويد نسخه از كتاب قرب الاسناد كه در اختيار من بود ، نسخه‌اى سقيمه بوده كه براى حفظ آن ، مطالبش را نقل مىكنم ، بنابراين روايتى كه در كتاب غير معتبر باشد صلاحيت معارضه با روايت ابان بن تغلب كه در كتب معتبره آمده است را ندارد . و ليكن هر دو اشكال فوق قابل جواب مىباشند : اما راجع به اشكال اول : كتاب على بن جعفر از كتب بسيار معروف بوده است و ثقاتى همچون عمرو بن على البوفكى آن را نقل كرده‌اند و ليكن حميرى صاحب كتاب قرب الاسناد ، به وسيله عبد الله بن حسن العلوى كتاب على بن جعفر را نقل نموده است و علت اين امر نيز همان طورى كه از اسم كتاب يعنى قرب الاسناد پيدا است اين بوده است كه

--> ( 1 ) - جامع احاديث الشيعة 26 / 98 ، ابواب المتعه ، باب 20 ، ح 6 .