السيد موسى الشبيري الزنجاني
6340
كتاب النكاح ( فارسى )
16 / 10 / 1383 چهارشنبه درس شمارهء ( 719 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، مسأله تمديد يا انشاء عقد دائم جديد قبل از اتمام يا قبل از هبه مدت عقد اول مورد بحث و بررسى قرار گرفته و در اين رابطه روايات عمر بن حنظله و أبو بصير و ابان بن تغلب دلالتاً و سنداً مورد بحث قرار خواهد گرفت . * * * الف ) تمديد يا انشاء عقد دائم جديد قبل از اتمام يا هبه مدت عقد اول 1 - قابل توجيه بودن دو روايت عمر بن حنظله و أبو بصير و صراحت روايت ابان بن تغلب شايد بتوان ادعا كرد تمامى رواياتى كه درباره اين مسأله وجود دارد و ما آنها را خوانديم به غير از روايات ابان بن تغلب يا اساساً ظهورى در عدم جواز انشاء عقد جديد قبل از انقضاء اجل ندارند و يا اگر ظهورى هم دارند ، ظهور آنها به آن حدى از قوت نيست كه بتوان به آنها تمسك كرد ، زيرا طبق مختار ما چنانچه بارها گفتهايم قطع نظر از دليل انسداد كه مطلق ظنون را حجت مىكند ، دليلى بر خصوص اعتبار ظن در باب الفاظ نداريم و لذا تا مادامىكه ظهورات به حد اطمينان نرسد قابل اخذ نبوده و مجرد اينكه يك طرف احتمال ، مقدار مختصرى ترجيح بر طرف ديگر دارد دليل حجيت آن طرف راجح نمىشود . از جمله رواياتى كه مختصر ظهور غير اطمينانى در عدم جواز عقد دارد ، يكى روايت صحيحه عمر بن حنظله است كه در آن آمده بود :