14 / 10 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 717 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ، بحث عده وفات زن متمتع بها و زن حامل در عقد دائم و متعه و امه مورد بحث و بررسى قرار گرفته و روايات مربوطه را ذكر نموده و مورد تجزيه و تحليل قرار خواهد گرفت . * * * [ بحث عده وفات زن متمتع بها و زن حامل در عقد دائم و متعه و امه ] درباره عده وفات متمتع بها كه حامل نباشد ، دو روايت بود با اين مفاد كه عده وفات متمتع بها همان عده وفات دائمه است ، يعنى چهار ماه و ده روز . بعضى از فقهاء بر خلاف مشهور گفته‌اند كه عده وفات امه دو ماه و پنج روز يعنى نصف حره است و متعه نيز مانند امه است ، زيرا روايت مرسله ابن ابى عمير حكم كرده كه متعه مانند امه است ، به نظر مختار آن روايت معتبر است . در صحيحه زراره براى متعه و امه چهار ماه و ده روز اثبات كرده است ، ولى چون ثابت شده كه مقدار واجب براى امه دو ماه و پنج روز است و مازاد بر آن مستحب است ، پس صحيحه زراره حمل بر مطلق مطلوبيت مىشود . و لذا عده وفات به مدت چهار ماه و ده روز بر حره دائمه واجب است ، ولى در مورد بقيه ( حره متعه و امه متعه و دائمه ) مستحب مؤكد است . روايتى كه متعه را به امه تنزيل كرده است على ابن ابراهيم عن أبيه عن ابن ابى عمير عن بعض اصحابنا عن زراره عن ابى