11 / 7 / 1383 شنبه درس شمارهء ( 681 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : استاد مد ظله در اين جلسه ابتدا به جواز هبه مدت در نكاح متعه از طرف زوج پرداخته ، جواز آن را از مسلمات فقه مىشمارند و به اشكال شهيد ثانى در اصل جواز اين هبه و جواب از آن مىپردازند . سپس در بحث از فتواى مشهور در حكم به تنصيف مهر در صورت عدم دخول و بخشش مدت ، به ذكر ادله سه‌گانه آن ( اجماع ، روايت سماعه ، قياس متعه به اماره ) پرداخته ، آنها را بررسى نموده و هيچ كدام را داراى صلاحيت براى اثبات تنصيف مهر در چنين صورتى نمىدانند . در پايان اين بحث را مطرح مىنمايند كه آيا هبه بعضى از مدت باقيمانده ، حكم هبه تمام مدت باقيمانده را دارد يا نه ؟ و در اين بحث ضمن نقل نظر صاحب جواهر رحمه الله و ادله اين نظر ، بيانى در رد نظريه ايشان مطرح مىنمايند و توضيح بيشتر مسأله را به جلسه آينده موكول مىنمايند . * * * الف ) جواز هبه مدت در عقد انقطاعى قبلا گفتيم تعيين مدت و اجل در عقد ، يكى از اركان عقد متعه است . همچنان كه حق تعالى ، اصل لزوم تعين مدت را قرار داده است ، هبه كردن مدت را نيز تشريع نموده است . 1 - تكرار اشكال شهيد ثانى به اصل جواز هبه و پاسخ به اشكال ايشان جواز هبه مدت ، تقريبا از مسلمات فقه است ، فقط شهيد ثانى در مسالك تأملى