و تزوجنى تزويجا صحيحا فيما بينى و بينك » ( باب 30 ، ح 2 ) به نظر مىرسد كه اين دو روايت اخير در حقيقت يك روايت بيشتر نيستند ، چون مضمون دو روايت و عبارات آن شبيه هم است و بعيد نيست كه منشأ اشتباه اين باشد كه روايت دوم در اصل اين بوده كه يونس بن عبد الرحمن با واسطه از اسحاق بن عمار نقل كرده و در سند سقط و تحريفى شده و سهوا نيز كنار « أبو الحسن عليه السلام » كلمه « الرضا عليه السلام » نوشته شده باشد . على اى حال از مجموع روايات استفاده مىشود كه ابراء و هبه مدت صحيح است . تذكر نكته‌اى در كلام صاحب جواهر صاحب جواهر در مقام جواز هبه مىفرمايد در روايات تعابيرى چون « تصدق بها عليها » و « جعلها فى حل منها » وارد شده است . « 1 » آنچه ما در روايات يافتيم تنها تعبير اول است و در مورد مسأله هبه مدت ، تعبير دوم وجود ندارد . بله تعبير دوم در رابطه با هبه و ابراء مهر توسط زن آمده است چنانچه در روايت اولى كه ذكر كرديم اين تعبير آمده بود . « * و السلام * »

--> ( 1 ) - جواهر الكلام ، 30 / 166 .