7 / 7 / 1383 سه‌شنبه درس شمارهء ( 679 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : استاد مد ظله در اين جلسه ابتدا روايت ريان بن شبيب را كه صاحب جواهر مدعى است بر وجوب دفع مهر قبل از استمتاع و تمكين زن اشعار دارد را مورد نقد و بررسى قرار مىدهد ، سپس با اشاره به اجماع يا شهرت قريب به اتفاق ادعا شده بر وجوب دفع فورى مهر ، به نقل اقوال متعدد مىپردازد و پس از مناقشات فراوان نتيجه مىگيرند كه غير از صاحب جواهر اين قول قائلى ندارد . * * * كلام در اين بود كه آيا در عقد متعه به محض تحقق عقد بر مرد واجب است اجرت نكاح و مهريه زن را بپردازد ؟ يا وجوب اداء مهر ، مشروط به استمتاع است و مردى كه احتمال مىدهد زن تمكين نكند مىتواند اداء مهريه را به تأخير بيندازد ؟ صاحب جواهر رحمه الله اداء مهريه را واجب مطلق مىدانستند و براى آن ادله‌اى آوردند . يكى از ادله كه به صورت اشعار به آن استدلال كرده‌اند مكاتبه ريان بن شبيب است . كافى : عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن على بن احمد بن اشيم قال كتب اليه الريان بن شبيب - يعنى أبا الحسن عليه السلام - : الرجل يتزوج المرأة متعة به مهر الى اجل معلوم و أعطاها بعض مهرها و أخرته بالباقى ثم دخل بها و علم بعد دخوله بها قبل ان يوفيها باقى مهرها انها زوجته نفسها و لها زوج مقيم معها ، أ يجوز له حبس باقى مهرها أم لا يجوز ؟ فكتب :