حال كه ثابت شد زن به مجرد عقد ، مالك مهريه مىشود ، بايد ملك ديگرى را فورا ففورا پرداخت نمود ، نتيجه آن كه : بايد مهريه را در عقد انقطاعى به مجرد عقد ، فورا تسليم نمود . دليل دوم : اجرت در عقد انقطاعى مانند مهريه در عقد دائم است يعنى همان گونه كه در عقد دائم زن مالك مهريه است و اگر مطالبه مهريه نمايد و اذن در تاخير ندهد ، مرد موظف است كه فورا بپردازد ، در عقد انقطاعى همچنين است بدون هيچ تفاوتى . دليل سوم : آيه شريفه « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً » « 1 » كه در روايات مستفيضه « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ » به متعه تفسير شده است و حتى به حسب بعض قرائت‌ها « إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى » * نيز دارد . اين آيه مىفرمايد : اگر عقد متعه صورت گرفت به دنبال آن يك حكم تكليفى هم مىآيد و آن وجوب پرداخت اجور است و اين حكم معلق به چيز ديگرى نيست . دليل چهارم : روايت عمر بن حنظلة : « محمد بن يحيى ، عن احمد بن محمد ، عن الحسين بن سعيد ، عن فضالة بن ايوب ، عن عمر بن أبان ، عن عمر بن حنظلة قال : قلت لأبي عبد الله عليه السلام : أتزوج المرأة شهرا ، فتريد منى المهر كملا و اتخوف ان تخلفنى فقال : لا يجوز ان تحبس ما قدرت عليه ، فان هى أخلفتك فخذ منها به قدر ما تخلفك « 2 » » . عمر بن حنظلة مىگويد : خدمت امام صادق عليه السلام عرض كردم زنى را به مدت يك ماه متعه مىكنم و او از من تمام مهريه را مطالبه مىكند در حالى كه من مىترسم اگر همه مهريه را تحويل دهم ديگر وفا به شرط ننموده و بقيه مدت را تمكين نكند . آيا مىتوانم مقدارى از مهريه را نگاه دارم ؟ حضرت فرمودند : جايز نيست كه مقدارى از

--> ( 1 ) - سوره نساء ، آيه 24 . ( 2 ) - كافى ، ج 5 ، ص 460 ، حديث 1 ، وسائل باب 27 از ابواب المتعه ، حديث اول .