كرده است و بعيد نيست كه كشف اللثام نيز اين تعبير را از نهاية المرام مرحوم صاحب مدارك أخذ كرده باشد « 1 » . به نظر مىرسد صاحب مدارك در اين عبارت تصحيح اجتهادى كرده است و به نظرش آمده كه النفقة فى العدة معناى درستى ندارد ، چون روايات ديگرى هم هست كه در عقد منقطع مرد عده ندارد ، لذا تعبير النفقة فى العدة تعبير مناسب و با معنايى مىشود . معناى عبارت : مرحوم فيض در وافى عبارت « لزمتك النفقة فى العدة » را چنين معنا كرده است كه تا مدتى كه مىخواهى زن را نگهدارى بايد نفقه‌اش را بدهى پس فى العدة يعنى « فى عدة أيام تريد ان تعيش معها » يعنى همان مدتى كه قصد تمتع داشته ولى به زبان نياورده است . و اين معنا ، معناى روشنى است و بهتر از معنايى است كه ما براى اين عبارت ذكر كرديم كه مراد اين است كه اگر عقد دائم شد در ايام عده كه زن نزد توست بايد نفقه‌اش را بدهى بر خلاف عقد انقطاعى كه لازم نيست نفقه زن را در زمانى كه نزد اوست بپردازد . پس طبق اين روايت اگر كتمان أجل در عقد انقطاعى شود عقد به دائم تبديل مىشود . روايت دوم : روايت عبد الله بن بكير : قال : قال أبو عبد الله عليه السلام : ما كان من شرط قبل النكاح هدمه النكاح و ما كان بعد النكاح فهو جائز و قال : ان سمّى الاجل فهو متعة و ان لم يسمّ الاجل فهو نكاح باتّ « 2 » . روايت سوم : روايت هشام بن سالم كه قبلا خوانده بوديم الجواليقى قال : قلت لأبي

--> ( 1 ) - مرحوم حاج شيخ عباس قمى مىنويسد : « صاحب جواهر حتى يك سطر از جواهر را بدون مراجعه به كشف اللثام نمىنوشته است و اعتناء تام به كشف اللثام داشته است » . كسى هم كه اين دو كتاب را با هم مقايسه كند متوجه مىشود كه چقدر نظريه‌ها و عبارات اين دو كتاب به هم نزديك است ، همانطور كه عبارات كشف اللثام به عبارات صاحب مدارك نزديك است . استاد مد ظله ( 2 ) - جامع احاديث الشيعة 26 / 86 ، باب 12 من ابواب المتعة ، حديث 2 ، رقم 38437 طبع جديد ، وسائل الشيعة 21 / 47 ، باب 20 من ابواب المتعة ، حديث 1 ، رقم 26496 ، طبع آل البيت [ صاحب وسائل فقط ذيل روايت را در اين باب آورده است ] و صدر آن را در باب 19 آورده است .