عقد دائم ازدواج‌هاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز تعبير شده است . بنابراين ، تعبير إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ ، ارتباطى به صحت و بطلان عقد نداشته و به معناى مشروط بودن صحت عقد به آن نيست ، بلكه مراد اين است كه اگر به ازدواجى تمايل داريد كه شما را به جهنم مبتلا نكند بايد مهريه زنان خود را ادا كنيد ، چون اگر شوهر ( در عقد دائم يا موقت ) نخواهد مهر زن را ادا كند ، خود ازدواج مقدمه به جهنم رساندن وى مىباشد . شايد آيه به اين مطلب هم اشاره داشته باشد كه زن حق دارد قبل از دريافت مهريه به استمتاع شوهر رضايت ندهد ، لذا در صورتى كه زوجه بدون دريافت مهريه راضى به استمتاعات شما نباشد ، اين ازدواج مقدمه‌اى براى گناه و فعل حرام خواهد شد ، همچنان كه فتوا نيز بر اين است كه اگر به دليل عدم دريافت مهر ، راضى به تمتعات نباشد ، استمتاعات جايز نيست . در هر حال ، اختصاص آيه به بيان حكم جواز عقد انقطاعى قابل قبول نبوده ، و با عنايت به طبع قضيه و بر اساس قواعد معمول و متداول ، براى جمع بين اين آيه و آيات دال بر حرمت بايد قايل شويم كه اين آيه اهل كتاب را از ساير كفار متمايز كرده و ازدواج با آنان را استثناءً جايز شمرده است « 1 » . د ) رفع تعارض از طريق نسخ : بر اساس رواياتى هم كه در مورد نسخ برخى از آيات وارد شده ، ممكن است بين دليل جواز و ادله حرمت جمع نمود ، اما نظر به اينكه اين روايات نيز خود در تعيين ناسخ و منسوخ متعارض بوده و محل نظر و مناقشه قرار گرفته ، بايد از جهت سند و دلالت ، آنها را مورد بررسى و تحقيق قرار دهيم :

--> ( 1 ) - ( توضيح بيشتر ) يعنى نسبت بين آيه فوق و آياتى همچون « لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ » عام و خاص مطلق است كه جمع عرفى آنها به تخصيص آيات ناهيه مىباشد قهراً ازدواج منهى اختصاص به غير اهل كتاب مىيابد .