6 / 11 / 1381 يكشنبه درس شمارهء ( 500 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در اين جلسه ابتدا عدم تماميت استصحاب ( در شير مشكوك ) را طرح و سپس به اعتبار كميّت در نشر حرمت پرداخته و روايات مربوط به آن را بازگو خواهيم نمود . * * * الف ) عدم تماميت استصحاب براى اثبات انتساب شير به حمل اول در بحث سابق در مورد اينكه آيا مىتوان با استصحاب ، شيرى را كه نمىدانيم صاحب آن زيد است كه قهراً شير براى حمل اول باشد يا اينكه صاحب اللبن عمرو است كه در نتيجه شير براى حمل دوم باشد اثبات كرد . به نظر ما با جريان استصحاب در شير نمىتوان ثابت كرد كه شيرى كه به مرتضع داده شده است ، شير حمل اول و صاحب آن نيز زيد است لذا بين زيد و مرتضع نشر حرمت مىشود نه بين مرتضع و عمرو زيرا غايت استصحاب اين است كه مىگويد يك وقت شير متعلق به زيد موجود بود نمىدانيم هنوز ادامه دارد يا نه ؟ استصحاب مىگويد آن شير هنوز ادامه دارد و ليكن اين استصحاب ثابت نمىكند كه پس اين شيرى كه الآن اين زن به مرتضع مىدهد ، شير حمل اول و صاحب آن نيز زيد است و به عبارت ديگر استصحاب در شير به نحو مفاد كان تامه جارى است و ليكن موضوع اثر مفاد كان ناقصه ( يعنى هذا اللبن لبن زيد ) است كه با استصحاب كان تامه آن موضوع اثبات نمىشود ، اين استصحاب نظير استصحاب بقاء ماء در حوض است كه طبق نظر مرحوم شيخ و جميع متأخرين از او ، استصحاب به نحو كان تامه يعنى وجود