22 / 07 / 1381 دوشنبه درس شمارهء ( 460 ) كتاب النكاح / سال پنجم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در اين جلسه بررسى ادله صحت تزويج صغار توسط وصى را همچون رواياتى كه « الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ » را به عده‌اى از جمله « وصى » يا به « ولى امرها » تفسير كرده است ، پيگيرى و مناقشهء خود را بر آنها ذكر مىكنيم . سپس به بررسى ادلهء دال بر عدم جواز تزويج وصى مىپردازيم و آنها را نيز مخدوش مىدانيم و در پايان با استناد به عموم تعليل در روايت محمد بن مسلم و با توجه به اينكه مراد از ولايت « اب » در رواياتى كه عقد او را نافذ شمرده‌اند اعم از اقدامات بالمباشره يا بالتسبيب اوست عقد صغار توسط وصى را صحيح مىدانيم . * * * بحث دربارهء ادله‌اى بود كه براى ولايت وصى بر تزويج صغار به آنها استدلال شده است . يك دسته از آن ادله ، رواياتى است كه در تفسير « الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ » وارد شده و وصى را نيز از جملهء آنها شمرده است . در جلسه پيش تقريب استدلال به اين دسته روايات را نقل كرديم . سپس به مناقشهء در آنها پرداختيم . الف : تكميل مناقشه در استدلال به روايات مذكور گفتيم معلوم نيست « ايصاء » در اين روايات به معناى اصطلاحى و فقهى به كار رفته باشد و بعيد نيست به همان معناى لغوى خود ( سفارش ) كه در آيات و روايات