و تعليل و مناط عدم ضمان در آن نيامده قابل استدلال نيست و نمىتوان به عموم آن در بحث ما كه مربوط به ازدواج صغير است تمسك نمود . ب ) رواياتى كه به آنها استدلال شده كه وصى ، اجازه نكاح صغيره را ندارد و عقد او فضولى است : 1 - روايت أبو عبيده حذاء كه روز گذشته خوانديم ، كه ظاهر روايت ، ولايت را انحصاراً براى پدر اثبات كرده و فقط عقد او را صحيح مىداند و ما به قرينه روايات ديگر جدّ را هم ملحق نموده و گفتيم مراد از پدر اعم از بلاواسطه و مع الواسطه مىباشد . و اين انحصار ، ولايت ديگران از جمله وصى را نفى مىكند . 2 - صحيحه محمد بن مسلم ، قال : سألت أبا جعفر عليه السلام عن الصبى يزوّج الصبيّة ؟ قال : اذا كان ابواهما اللذان زوّجاهما فنعم جائز . . . . « 1 » مفهوم روايت اين است كه تزويج نمودن توسط غير از « ابوان » جايز نيست ، پس عقد وصىّ هم صحيح نمىباشد . گفتنى است كه اگر ما براى شرط به طور كلى مفهوم قائل باشيم ، در خصوص اين گونه احاديث ، براى اين كه سؤال سائل به طور كامل جواب داده باشد ، حتماً بايد جمله را مفهوم‌دار بدانيم . و بگوييم كه بين پدر ( و نيز جد ) و ساير افراد همچون عمو و برادر كه به طور متعارف « 2 » عقد بر دختر جارى مىسازند فرق وجود دارد . 3 - صحيحهء محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام فى الصبى يتزوّج الصبية يتوارثان ؟ فقال : اذا كان ابواهما اللذان زوّجاهما فنعم ، قلت فهل يجوز طلاق الاب ؟ قال : لا . « 3 » اطلاق آن دلالت

--> ( 1 ) - وسائل 20 : 277 / 25625 ، باب 6 ، از ابواب عقد النكاح ، ح 8 ، جامع الأحاديث 25 : 193 / 36848 ، باب 51 ، از أبواب التزويج ، ح 2 . ( 2 ) - ( توضيح بيشتر ) كلام استاد - مد ظله - به اين نكته اشاره دارد كه اگر سؤال را از موارد غير متعارف هم منصرف بدانيم ، موارد متعارف حتماً مشمول سؤال سائل مىباشد و امام عليه السلام در پاسخ برخى از صورتهاى سؤال را با منطوق و برخى ديگر را با مفهوم پاسخ گفته‌اند . ( 3 ) - وسائل 20 : 292 / 25657 ، باب 12 از ابواب عقد النكاح ، ح 1 ، جامع الأحاديث ، 25 : 193 / 36849 ، باب 51 از