مىكند كه اگر وصى تزويج نمايد توارثى بين آنها نيست ، و عدم توارث دليل بر بطلان نكاح مىباشد . 4 - صحيحه ديگر محمد بن مسلم عن احدهما عليها السلام قال : لا تستأمر الجارية اذا كانت بين ابويها ، ليس لها مع الاب امرٌ و قال : يستأمرها كل احدٍ ما عدا الأب . « 1 » به اين روايت نيز براى عدم ولايت وصى استدلال شده است ، اين گونه روايات را نراقى و استادش صاحب رياض ، دليل و سبزوارى در كفايه ، مؤيّد دانسته‌اند . 5 - روايت ديگرى از محمد بن مسلم عن ابى جعفر عليه السلام قال : لا ينقض النكاح الّا الأب . « 2 » اگر عقدى صحّت تأهلى داشت پدر مىتواند اجازه ندهد و آن را به هم بزند ، امّا ديگران نمىتوانند ، پس معلوم مىشود آنها ولايتى ندارند . مرحوم سبزوارى در كفايه اين روايت را به عنوان تأييد ذكر مىكند ولى ديگران به آن استدلال كرده‌اند . 6 - روايت عبيدة بن زراره كه در سند آن قاسم بن سليمان است و به نظر ما معتبر مىباشد ، حضرت مىفرمايند : إن كان ابواهما اللذان زوّجاهما فنعم . اين روايت نيز مفهوم روشنى دارد كه بين پدر و مادر و بين ديگران تفصيل وجود دارد و آنها با برادر و عمو و . . . تفاوت دارند . غير از پدر و مادر اگر عقد كنند ارث نمىبرند و در نتيجه عقد آنها فضولى است . 7 - صحيحه منصور بن حازم عن ابى عبد الله عليه السلام قال : يستأمر البكر و غيرها و لا تنكح

--> ابواب التزويج ، ح 3 . ( 1 ) - وسائل 20 : 273 / 25611 ، باب 4 ، از ابواب عقد النكاح ، ح 3 ، جامع الأحاديث 25 : 19 / 36839 ، باب 50 ، از ابواب التزويج ، ح 12 . ( 2 ) - وسائل ح 20 ، ص 273 ، ح 5 - اين روايت را زرارة عن اعين نيز نقل مىكند ( وسائل ، ح 20 ، ص 272 ، ح 1 ) و ظاهراً همه اين روايت‌هاى محمد بن مسلم يك روايت بوده كه تقطيع شده ، و در هر حديث بخشى از آن آمده است .