ب ) بررسى روايات نافيه حجيت قول زن در خليه بودن خود : 1 ) روايت جعفريات : « الجعفريات باسناده عن على عليه السلام انه قال فى امرأة قدمت على قوم و قالت ليس لى زوج و لا يعرفها احد فقال لا يتزوج حتى تقيم شهوداً عدولًا انه لا زوج لها . اين روايت قابل اعتنا نيست زيرا روايت جعفريات نوعاً بر خلاف اصول حديثى شيعه مىباشند . 2 ) صحيحه ابى مريم « 1 » انصارى : محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن ابان عن ابى مريم عن ابى جعفر عليه السلام انه سئل عن المتعه فقال : انّ المتعه اليوم ليست كما كانت قبل اليوم انهنّ كنّ يومئذ يؤمنّ و اليوم لا يؤمنّ فاسألوا عنهنّ . در اين روايت ، عبارت « لا يؤمنّ » وجود دارد . مرحوم فيض مىفرمايد در اين عبارت دو احتمال هست يكى به كسر و ديگرى به فتح ميم ، كه بنابر كسر از ريشه ايمان است و به اين معناست كه چون در آن ايام ايمان به متعه نداشتند بدون تحقيق نبايد با آنها ازدواج كنيد اول تحقيق كنيد و ببينيد متعه را قبول دارند اگر قبول داشتند با آنها ازدواج كنيد . و بنابر فتح به اين معناست كه مورد اطمينان و وثوق نيستند و ممكن است شوهردار باشند . اين روايت بنابر قرائت فتح به ما نحن فيه ارتباط پيدا مىكند . صاحب حدائق قرائت فتح را اختيار نموده ، مىفرمايد كه چون ازدواج موقت با زن مسن اشكالى ندارد وجهى براى قرائت كسر وجود ندارد . اين اشكال صاحب حدائق به مرحوم فيض وارد نيست به دليل اينكه مرحوم فيض كه از ريشه ايمان ذكر مىكند همان مطلبى را مىخواهند بگويند كه در بعضى روايات ديگر هم آمده است كه اگر سنى قبول داشته باشد كه پيامبر متعه را حلال

--> ( 1 ) وسائل الشيعة ، باب 6 از ابواب المتعه ، ح 1 .