خبر اطمينانى در فقه اندك است ، چه احاديث با چند واسطه نقل شده‌اند و در احاديث با وسائط متعدّد ، معمولًا اطمينان حاصل نمىگردد ، چنانچه از مرحوم آقاى خويى نقل شده كه اگر در جلسه‌اى ده نفر باشند و ما مطلبى را به گوش نفر اول بگوييم و او همين طور به گوش نفر دوم و همين طور وقتى به نفر دهم مىرسيم مطلب بسيار تغيير مىكند ، از سوى ديگر مسأله بعد ، زمان ، اغلاط نسخه و . . . سبب مىگردد كه اطمينان بسيار اندك حاصل شود ، لذا بايد مطلق ظن را معتبر دانست ، شيخ در فقه نيز از باب ظن مطلق بر طبق شهرت مشى مىكند نه از باب ظن خاص ، زيرا در مسأله‌اى كه فقهاى بزرگ مخالف هستند نه براى شيخ و نه براى نوع افراد اطمينان حاصل نمىشود ، لذا براى عمل بر طبق شهرت محملى به جز دليل انسداد به نظر نمىرسد ، به نظر ما نيز دليل انسداد بىوجه نيست ، تفصيل كلام در اين زمينه را به زمانى ديگر وامىنهيم . « * و السلام * »