السيد موسى الشبيري الزنجاني
2958
كتاب النكاح ( فارسى )
ملاحظه كرد كه ادلّه ، كدام يك از اين سه راه را تعيين مىكند . « 1 » 5 ) اشكال استاد مد ظله به كلام مرحوم آقاى خويى رحمه الله : اصل اين استظهارى كه آقاى خويى رحمه الله از عبارت عروة كردهاند و فرمودهاند : مقصود سيد رحمه الله تمسك به قاعدهء لا ضرر است مطلب ناتمامى است ، چون خود مرحوم سيد براى اثبات الزام شوهر به طلاق به آيه « فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ » تمسك كرده نه به حديث لا ضرر ، يعنى از آنجا كه صبر زن بر ازدواج براى او ضرر دارد مصداق امساك به معروف نخواهد بود و در نتيجه شوهر ملزم است طلاق دهد و تسريح به احسان كند . لذا استظهار آقاى خويى رحمه الله وجهى ندارد . البته در جلسهء بعد اين بحث را دنبال مىكنيم كه آيا تمسك به اين آيه براى اثبات تعيّن طلاق در ما نحن فيه صحيح است يا نه ؟ همچنين در مورد قاعدهء قرعه نيز بايد بحث داشته باشيم . « و السلام »
--> ( 1 ) - ( توضيح كلام استاد مد ظله ) : بحثى كه استاد مد ظله در اين درس دربارهء جريان لا ضرر و لا حرج مورد توجه قرار مىدهند اين است كه آيا به جهت آن كه ادامهء زوجيت براى زنها ضررى يا حرجى است مىتوانيم بگوييم بر مرد لازم است آنها را طلاق بدهد يا خير ؟ بحث ديگرى در تطبيق لا ضرر و لا حرج مطرح است و آن اين كه تا زمانى كه شوهر اين دو خواهر را طلاق نداده بايد از باب علم اجمالى نفقهء هر دو را بپردازد و در هر حال بايد مهريه ( يا نصف مهريه ) را به هر دو خواهر بپردازد آيا با لا ضرر مىتوانيم بگوييم اداء يك نفقه و يك مهريه كافى است يا خير ؟ اين بحثى است كه در مباحث جلسات آينده مطرح مىشود . ان شاء اللّه تعالى .