20 / 10 / 1379 سه شنبه درس شمارهء ( 271 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : بحث جلسه گذشته در اين بود كه آيا در حرمت نكاح با مادر زن ، مدخوله بودن زوجه شرط است يا خير ؟ براى حرمت مطلق به اطلاق آيهء شريفهء « وَ أُمَّهاتُ نِسائِكُمْ » و صراحت روايات متعدد استدلال شده بود ، در مقابل سه روايت به عنوان دليل جواز ازدواج با مادر همسر غير مدخوله ذكر شده بود كه به نظر ما تنها يكى از آنها ( روايت محمّد بن اسحاق بن عمار ) دلالت ضعيفى بر جواز داشت ، در اين جلسه به كلام صاحب مدارك مىپردازيم كه روايات محرمه را قاصر السند مىدانند ، كلام ايشان را نقد مىنمائيم ، و سپس به جمع بين روايات مانعه و مجوزه مىپردازيم و پس از آن كه اثبات مىكنيم جمع عرفى وجود ندارد ، مرجحات دو طائفه را بررسى مىكنيم ، اقوائيت سندى و موافقت با قرآن دو مرجّحى است كه بيان كرده و به نقد آنها مىپردازيم . انشاء الله تعالى * * * [ آيا در حرمت ام الزوجة ، مدخوله بودن زوجه نيز شرط است ] بحث راجع به اين بود كه آيا در حرمت ام الزوجة ، مدخوله بودن زوجه نيز شرط است - چنانچه در حرمت بنت الزوجة دخول به زوجه شرط است - يا اينكه ام الزوجة حرام است و لو زوجه مدخوله نباشد . در جلسات قبل ، دو طايفه از اخبار را نقل كرديم ، يك طايفه ، اخبارى كه در آنها تصريح شده بود كه اگر زوجه مدخوله نيز نباشد ام الزوجة حرام است و طايفه دوم ، سه روايتى بود كه گفته شده بود ، از آنها استفاده مىشود كه در حرمت ام الزوجة دخول به زوجه شرط مىباشد و در صورت عدم دخول به زوجه ، ام الزوجه حرام نمىشود ، در جلسه گذشته گفتيم كه از اين سه روايت ، روايت منصور بن حازم از ادلهء حرمت است نه حليت و روايت جميل