السيد موسى الشبيري الزنجاني
2098
كتاب النكاح ( فارسى )
3 ) أبو بصير قال : سألته عن رجل فجر بامرأة ثم اراد بعد ان يتزوجها فقال اذا تابت حل له نكاحها قلت : كيف يعرف توبتها ؟ قال : يدعوها الى ما كانا عليه من الحرام فان امتنعت فاستغفرت ربها عرف توبتها « 1 » . حرمت نكاح بدون توبه كه از مفهوم اين دو روايت استفاده مىشود مربوط به ازدواج زانى با مزنى بها است . البته با توجه به اين روايات ، بايد رواياتى را كه نكاح زانى با مزنى بها را مطلقاً جايز دانسته ( مانند روايت اسحاق بن جرير « 2 » و روايت عبد الله بن على حلبى « 3 » و روايت ديگر أبو بصير ) « 4 » مقيد به توبه نمود . بلى ، روايت ديگر محمد بن مسلم مطلق است و شامل نكاح زانى و غير زانى هر دو مىشود . 4 ) محمد بن مسلم قال : سألت أبا جعفر « عليه السلام » : الخبيثة يتزوجها الرجل قال : لا و قال ان كان له امة وطأها و لا يتخذها ام ولده « 5 » مشابه همين مضمون در روايت ديگرى نيز آمده است « 6 » . لكن ، ظاهراً اين روايت مربوط به نكاح با ولد الزنا است و ربطى به نكاح با زانيه ندارد . لذا مرحوم كلينى و صاحب وسائل آن را در باب نكاح با ولد الزنا آوردهاند و مرحوم فيض هم آن را به ولد الزنا تفسير كرده و مرحوم مجلسى هم تمايل به همين معنا دارد ، گرچه او احتمال زانيه را نيز رد نمىكند ، به نظر ما نيز « خبيثه » اگر ظهور در ولد الزنا نداشته باشد در معناى ديگر ظهور ندارد زيرا صفت مشبهه دلالت بر ثبوت
--> ( 1 ) جامع الاحاديث باب سابق حديث 6 ، وسائل باب سابق ح 7 . ( 2 ) جامع الاحاديث باب سابق حديث 7 ، وسائل باب سابق حديث 4 . ( 3 ) جامع الاحاديث باب سابق حديث 2 ، وسائل باب سابق حديث 3 . ( 4 ) جامع الاحاديث باب سابق حديث 1 ، وسائل باب سابق حديث 1 ( 5 ) جامع الاحاديث ابواب سابق ، باب 18 حديث 3 ، وسائل باب سابق باب 14 ، حديث 2 . ( 6 ) جامع الاحاديث باب سابق حديث 4 ، وسائل باب سابق حديث 3 .