موجب حرمت ابدى مىشود نه عقد در حج فاسد . و از طرفى هر چند اين عقد فاسد شده ، لكن شخص از احرام بيرون نرفته و احكام حج صحيح بر اين حج بار مىگردد ، لذا عقد نكاح در اين حال باطل است و موجب حرمت ابدى مىشود . بحثى در باب حج مطرح است كه آيا با وقاع ، حج باطل مىشود و وظيفه دارد اين حج را در سال بعد اعاده كند ؟ پس اگر حج سال اول حجة الاسلام بود ، حج سال بعد حجة الاسلام مىشود و اگر حج مستحبى بود كه با شروع ، اتمام آن واجب شده بود ، حج سال بعد نيز مستحبى مىشود كه بالعرض واجب شده است يا اينكه حج سال اول باطل نمىشود ، بلكه حج سال بعد عقوبةً و كفارةً واجب مىگردد ؟ از برخى روايات استفاده مىشود كه حج اول باطل نمىشود و حج سال بعد عقوبت است . بنا بر اين مبنا - كه مبناى حق هم همين است - شخص هنوز واقعاً در حال احرام است و عقدش ، عقد در حال احرام بوده و احكام آن را دارد ، بلكه بنا بر مبناى دوم هم ، هر چند اين حج كفايت از حجة الاسلام - مثلًا - نمىكند ، لكن شخص از احرام خارج نمىشود ، حد اكثر ، حجش فاسد مىشود ، يعنى به درد حجة الاسلام نمىخورد ، نه اينكه احرامش باطل شود ، لذا عقدى كه انجام مىدهد بنا بر هر دو مبنا ، احكام عقد در حال احرام را خواهد داشت و موجب حرمت ابدى مىشود . مرحوم آقاى خويى مىفرمايند : فساد حج ، گاهى به وقاع و نحوه است كه كلام مرحوم سيّد در اين زمينه است و اگر فساد حج به ترك عمدى برخى اركان باشد ، شخص در اين حال از احرام هم خارج شده ، عقد در چنين حالتى حكم عقد در احرام را نخواهد داشت اين مطلب تمام نيست ، وجه آن را به بحث ديگرى موكول مىكنيم . * * * مسأله 6 : « يجوز للمحرم الرجوع فى الطلاق فى العدة الرجعية و كذا تملك الاماء » اگر معتده رجعيه را حقيقتاً زوجه بدانيم كه بر رجوع قطعاً تزوّج صدق نمىكند و