السيد موسى الشبيري الزنجاني

2073

كتاب النكاح ( فارسى )

است و شبههء ازدواج با آنها از اين جهت نيست كه ، با اين مرد رابطهء نامشروع داشته ، بلكه از اين جهت است كه ، زنى است كه به زناى با ديگران آلوده شده است و سؤال در اين است كه آيا اين آلودگى مانع ازدوج نيست ؟ 2 ) مرحوم آقاى خويى جمع بين روايات را مبتنى بر بحث انقلاب نسبت كرده‌اند ، در حالى كه مورد بحث از موارد انقلاب نسبت نيست . انقلاب نسبت ناظر به دو دليل متعارضى است ، كه دليل سومى يكى از اين دو دليل را تخصيص و پس از تخصيص ، دليل متعارض از صورت تباين با دليل مقابل به شكل أخصّ مطلق تغيير كرده و دليل مقابل خود را تخصيص مىزند و در نتيجه ، تعارض رفع مىشود . مثل اكرم العلماء كه با لا تكرم العلماء ، معارض مىباشد و با تخصيص به وسيله لا تكرم العالم الفاسق مفادش به اكرم العلماء العدول تغيير پيدا كرده و در نتيجه لا تكرم العلماء را تخصيص زده و رفع تعارض مىشود . اما در مورد بحث ، ما مواجه با يك روايت مفصل هستيم كه مشتمل بر دو قطعه است و مستقيماً هر دو دليل متعارض را تخصيص زده و تعارض آنها را مرتفع مىكند و جايى براى تخصيص ثانوى يكى از متعارضين توسط ديگرى باقى نمىگذارد . چون در روايتى كه ناظر به مشهوره مىباشد فقط حكم مشهوره را بيان نمىكند بلكه علاوه بر آن بالمفهوم ، حكم غير مشهوره را نيز مطرح مىنمايد . پس با منطوق روايات طائفه ثانيه و با مفهوم راويات طائفه اولى را تخصيص مىزند . و اگر در صحت انقلاب نسبت ، اصولىها اختلاف كرده‌اند اما ، در اين مورد كه روايتى مفصل بوده و رفع تعارض نمايد همه در صحّت آن موافق هستند و اختلافى در ميان نيست .