ج ) بررسى روايات مربوطه : 1 ) روايت اول : عن زرارة قال سألت ابا عبد الله « عليه السلام » عن قول اللَّه عزّ و جلّ « الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً » قال « عليه السلام » هنّ نساء مشهورات بالزنا و رجال مشهورون بالزّنا شهروا به و عرفوا به و الناس اليوم بذلك المنزل فمن اقيم عليه حدّ الزنا او متّهم بالزّنا « 1 » لم ينبغ لاحدٍ ان يناكحه حتّى يعرف منه توبة « 2 » د ) بحث سندى : در جلسهء گذشته گفتيم اين روايت در كافى « عن عدة من اصحابنا عن سهل بن زياد » و در فقيه « عن داوود بن سرحان عن زرارة » و در نوادر حسين بن سعيد « عن البزنطى عن داوود بن سرحان عن زرارة » روايت شده و هر سه طريق به نظر ما قابل اعتماد است . ه ) بحث دلالى : نكته‌اى در مورد اين حديث است كه در ابتداى حديث براى زنان و مردان مشهور به زنا موضوعيّت قائل مىشود و مىفرمايد آيهء شريفه در مورد زانى و زانيه مشهوره است و اين حكمى ابدى است . و لكن در ذيل حديث ، يكى از دو عنوان شهرت يا اقامه حدّ را موضوع قرار داده و آن را ، متفرع بر صدر مىكند پس معلوم مىشود كه شهرت ملاك است ، اگر چه اين شهرت به اقامه حدّ حاصل شود . « 3 » نكتهء ديگر اينكه امام « عليه السلام » در مقام بيان موضوع تحريم ، فقط مشهوره و من

--> ( 1 ) به نظر ما مشتهرٌ بالزنا صحيح مىباشد و در اينجا تصحيفى صورت گرفته است . ( 2 ) جامع الاحاديث شيعه ج 25 ص 604 ، ح 38025 ، باب 17 ، از ابواب ما يحرم بالتزويج حديث اول ، وسائل الشيعة ج 20 ص 439 ، باب 13 از ابواب ما يحرم بالمصاهرة حديث دوم . ( 3 ) سؤال : در مباحث گذشته منسوخ بودن آيه ، مورد سؤال قرار گرفت . پاسخ : آيه مشتمل بر سه قسمت است ، الف ) جواز نكاح زانيه با زانى . ب ) جواز نكاح اينها با مشرك يا مشركه . ج ) حرمت نكاح اينها با مؤمن يا مؤمنه و تنها در مورد قسمت دوم ، يعنى نكاح زانيه و زانى با مشرك يا مشركه گفتيم ، آيهء شريفهء و لا تنكحوا المشركات نسخ شده و نسبت به بقيهء آيهء شريفه نه تنها دليلى بر نسخ نداريم ، بلكه اين روايت مشعِر است كه حكم جواز نكاح زانى با زانيه و حرمت نكاح اينها با عفيف و عفيفه همچنان به قوت خود باقى است .