2 / 7 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 229 ) كتاب النكاح / سال سوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : در ابتداء چگونگى جمع بين روايات مناسب با موضوع بحث ، توسط آقاى خويى ( ره ) مطرح مىشود و سپس ، استاد دو اشكال بر كلام مرحوم آقاى وارد مىدانند و در ادامه به بررسى روايات مىپردازند . روايت اول ، روايت زرارة است كه قائلين به جواز نكاح با زانيه به جمله « لم ينبغ » در ذيل حديث استناد كرده‌اند . اما استاد بر اين نكته تأكيد مىكنند كه لم ينبغ با رجوع به روايات ، به معناى عدم جواز مىباشد ، نه سزاوار نبودن . و در سند روايت دوم ، معلى بن محمد واقع شده است كه استاد او را توثيق مىكنند و روايت را از نظر سند بدون اشكال مىدانند . * * * الف ) كلام مرحوم آقاى خويى ( ره ) در جمع بين روايات : مرحوم آقاى خويى ( ره ) توبه كردن را در ازدواج با مشهوره لازم مىدانند ، بر خلاف غير مشهوره ، و براى استدلال كلام خود ، روايات را به سه طائفه تقسيم مىكنند . طائفه اول : رواياتى است كه دلالت مىكند كه ازدواج با زانيهء توبه نكرده جايز نيست و از جهت اينكه مشهوره باشد يا غير مشهوره ، مطلق است . طائفه دوم : رواياتى است كه در مقابل روايات طائفه اول ، دلالت بر جواز تزويج با زانيه مىكند و اين طائفه نيز از جهت اينكه زن زانيه مشهوره باشد يا خير ، مطلق است . اين طائفه را مرحوم آقاى خويى نيز به دو قسم تقسيم كرده‌اند . قسم اول ، رواياتى كه اگر چه دلالت بر جواز مىكنند ، لكن ، همانطور كه از جهت مشهوره بودن