هم بود ، باز به دليل اينكه حمل مطلق بر فرد نادر پيش نيايد ، نمىتوانستيم محل اجتماع يعنى دخول مع الجهل را از تحت روايات حرمت خارج كنيم و اين نكته را همهء آقايان در اصول مطرح كرده و پذيرفته‌اند . يعنى عامين من وجه زمانى نسبت به محل اجتماع ، اجمال و ابهام پيدا مىكنند كه اخراج آن از تحت هر يك از عامّين و الحاق آن به ديگرى ، ممكن باشد ، اما اگر اخراج محل اجتماع از تحت يك عامّى باعث حمل مطلق بر فرد نادر شود ، آن عام نسبت به محل اجتماع نصوصيت خواهد داشت و لو به منطوق آنها استدلال شده بود و طبيعى است كه نص بر ظاهر مقدم مىشود . اما اينكه آيا بيان حاج شيخ در مورد معناى تفريق و مدلول روايت محمد بن قيس درست است يا نه ؟ با توجه به اينكه صاحب ذخيره و مرحوم نراقى دلالت اين روايت بر نفى حرمت ابد در فرض جهل را انكار كرده‌اند ، اين بحث را به جلسهء بعد موكول مىكنيم . « * و السلام * »